Di Salaf dɛn Layf · Peja 16
ذم الركون إلى الدنيا والفرح بمتاعها: عن هشام بن إسماعيل رحمه الله قال: كان ملك من الملوك لا يأخذ أحدا من أهل الإيمان إلا أمر بصلبه، فأُتي رجل من أهل الإيمان بالله فأمر بصلبه، فلما قتل: أصابوا كتابا فيه ثلاث كلمات: إذا كان القدر حقا فالحرص باطل، وإذا كان الغدر في الناس طباعا فالثقة بكل أحد عجز، وإذا كان الموت بكل أحد راصدا فالطمأنينة إلى الدنيا حمق. [موسوعة ابن أبي الدنيا 5 / 116].
Di minin na Krio · Draft
Blɛm fɔ dipɛn pan dis wɔl en ɛnjɔy in kɔmfɔt dɛn: Hisham ibn Isma‘il, lɛ Allah sho am mɛsi, se: Wan kiŋ bin de we ɛni tɛm i kach biliva, i bin de ɔda fɔ nil am pan krɔs. Dɛn briŋ wan man we biliv Allah bifɔ am, en di kiŋ ɔda fɔ nil am pan krɔs. Afta dɛn kil am, dɛn fɛn wan raytin we gɛt tri stetmɛnt: If qadar na tru, grid nɔ gɛt yuz. If fɔ traytɔ na pat fɔ pipul dɛn necha, fɔ trɔst ɛnibɔdi na fulishnɛs we nɔ gɛt pawa. En if day de weyt fɔ ɛvri wan, fɔ fil sef na dis wɔl na fulishnɛs. [Ibn Abi al-Dunya in Encyclopaedia 5/116].
Sɔs: