Pej 10
الفرج بعد الشدة: عن سفيان قال: أُتي زياد برجل فأمر به ليقتل، فلما أحس الرجل بالموت قال: ائذنوا لي أتوضأ وأصلي ركعتين فأموت على توبة، لعلي أنجو من عذاب الله، فقال زياد: دعوه فليتوضأ وليصل ما بدا له، قال: فتوضأ وصلى كأحسن ما يكون، فلما قضى صلاته أُتي به ليُقتل، فقال له زياد: هل استقبلت التوبة؟ قال: أي والذي لا إله غيره، فخلى سبيله. [موسوعة ابن أبي الدنيا 5/374].
Di minin na Krio · Draft
Rilif afta trɔbul: Sufyan se: Dɛn bring wan man to Ziyad, en i ɔda fɔ kil am. We di man fil se dɛt nia, i se: Gi mi pɛmit fɔ du wudu en pre tu rakah so a go day wit ripɛntans; mɛbi a go sev frɔm Allah in pɔnishmɛnt. Ziyad se: Lɛ i du wudu en pre as i want. I du wudu en pre as gud as i ebul. We i dɔn prea, dɛn bring am fɔ kil am. Ziyad aks: Yu dɔn ripɛnt? I se: Yɛs, a swɛa bay di Wan we no ɔda ilah nɔ de ɛksɛpt Am. So i lɛf am go. [Ibn Abi al-Dunya’s Encyclopedia 5/374]
Sɔs: