Pej 13
الحلم والعفو والصفح وذم الغضب وعلاجه: عن عبد الغفّار بن القاسم قال: كان علي بن الحسين رحمه الله خارجًا من المسجد، فلقيه رجل فسبّه، فثارث إليه العبيد والموالي، فقال علي بن الحسين: مهلاً على الرجل. ثم أقبل على الرجل، فقال ما سُتِر عنك من أمرنا أكثر. ألكَ حاجة نعينك عليها؟ فاستحْيا الرجل، فألقى عليه خَمِيصة كانت عليه، وأمر له بألف درهم، فكان الرجل بعد ذلك يقول: أشهد أنك من أولاد الرسول. [صفة الصفوة 2/451].
Di minin na Krio · Draft
Fɔ bia pipul, fɔgiv, padɔn, en blem vɛks en kyɔ am: Abd al-Ghaffar ibn al-Qasim bin se: Ali ibn al-Husayn, Allah fɔ gɛt mɛsi pan am, bin de kɔmɔt na di masjid we wan man mit am en insɔlt am. Di slev dɛn en di wan dɛn we dɛn dɔn fri rush to am, so Ali ibn al-Husayn se: ‘Gɛt peshɛns wit di man.’ Dɛn i tɔn to di man en se: ‘Wetin dɔn ayd frɔm yu bɔt wi biznɛs plɛnti pas dis. Yu gɛt ɛni nid we wi kin ɛp yu wit?’ Di man fil shem, so i gi am di klos we i bin de wɛa en ɔda fɔ dɛn gi am wan tɔzin dirham. Afta dat, di man go de se: ‘A de witnɛs se yu na wan ɔf di Mɛseja in gran-pikin dɛn.’ [Sifat al-Safwa 2/451]
Sɔs: