İnsanlara şikâyet etmeden Allah’a ve takdirine razı olmak

رضا العبد عن الله وعن أقداره وعدم الشكوى للمخلوق: عن أبي علي الرازي قال: صحبت الفضيل بن عياض رحمه الله ثلاثين سنة، ما رأيته ضاحكًا ولا متبسمًا إلا يوم مات ابنه علي، فقلت له في ذلك فقال: إن الله - عزَّ وجلَّ - أحب أمرًا فأحببت ما أحب الله. [الحلية (تهذيبه) 3 / 17]. قال شيخ الإسلام ابن تيمية رحمه الله: حاله - أي الفضيل - حال حسن بالنسبة إلى أهل الجزع، وأما رحمة الميت مع الرضا بالقضاء وحمد الله تعالى، كحال النبي صلى الله عليه وسلم فهذا أكمل. كما قال تعالى: " ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ " [البلد17] فذكر سبحانه التواصي بالصبر والمرحمة. مجمُوع الفَتاوَى 10/30.

Türkçe anlamı

Ebû Ali er-Râzî şöyle dedi: Fudayl b. İyâz’a (Allah ona rahmet etsin) otuz yıl arkadaşlık ettim. Oğlu Ali’nin öldüğü gün dışında onun güldüğünü, hatta gülümsediğini görmedim. Bunu kendisine sorunca “Aziz ve celil Allah bir işin olmasını sevdi; ben de Allah’ın sevdiğini sevdim” dedi. Şeyhülislâm İbn Teymiyye (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: Onun, yani Fudayl’ın hâli, kedere yenik düşenlerin hâline göre güzeldir. Fakat Peygamberin (Allah’ın salât ve selâmı üzerine olsun) yaptığı gibi, Allah’ın kaderine razı olup O’na hamdederken ölene merhamet göstermek daha mükemmeldir. Yüce Allah şöyle buyurur: “Sonra iman edenlerden, birbirlerine sabrı ve merhameti tavsiye edenlerden oldu” [Kur’an 90:17]. Böylece hem sabrın hem merhametin karşılıklı tavsiye edilmesini anmıştır. [Hilyah (abridged edition) 3 / 17]. [Majmu al-Fatawa 10/30].

Açıklama

Selefin söz ve hatıralarından aktarılmıştır.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.