Korku ve haşyet

الخوف والخشية: قال المَرُّوذي: كان أبو عبد الله أحمد بن حنبل رحمه الله إذا ذكر الموت خَنَقَتْه العَبرة وكان يقول: الخوف يمنعُني أكْلَ الطعام والشراب، وإذا ذكرتُ الموت هان علي كلُّ أمرِ الدنيا. إنما هو طعامٌ دونَ طعام، ولباسٌ دون لباس وإنها أيامٌ قلائل. ما أعدِلُ بالفقر شيئًا، ولو وجدتُ السبيل لخرجتُ حتى لا يكون لي ذكر. [السير (تهذيبه) 2/929].

Türkçe anlamı

Mervezi şöyle dedi: Ebû Abdullah Ahmed b. Hanbel (Allah ona rahmet etsin) ölümü hatırladığında gözyaşları boğazını düğümlerdi. Şöyle derdi: “Korku beni yemekten ve içmekten alıkoyuyor. Ölümü hatırlayınca her dünya kaygısı bana hafif geliyor. Sonuçta bir yiyecek yerine başka bir yiyecek, bir giysi yerine başka bir giysidir; günler de azdır. Yoksulluğu hiçbir şeyle değiştirmem. Bir yol bulsam gider, artık tanınmaz olurdum.” [Siyar (abridged edition) 2/929].

Açıklama

Selefin söz ve hatıralarından aktarılmıştır.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.