Selefin hayatı · Sayfa 20

كلام السلف في تفضيل السكوت على الكلام أحيانًا، والعكس: عن عبيد الله بن أبي جعفر رحمه الله، قال: إذا كان المرءُ يحدث في مجلس فأعجبه الحديث، فليمسك. وإذا كان ساكتًا، فأعجبه السكوتُ فليتحدَّث. [السير (تهذيبه) 2/625، موسوعة ابن أبي الدنيا 7/80].قال ابن رجب رحمه الله: وهذا حسن، فإن من كان كذلك كان سكوته وحديثه لمخالفة هواه وإعجابه بنفسه، ومن كان كذلك كان جديرًا بتوفيق الله إياه وتسديده في نطقه وسكوته، لأن كلامه وسكوته يكون لله عزّ وجلّ، وبكلّ حال فالتزام الصمت مطلقًا واعتقاده قربة إما مطلقًا أو في بعض العبادات، كالحج والاعتكاف والصيام منهيّ عنه. جامع العلوم والحكم / 178.

Türkçe anlamı

Susmanın veya konuşmanın ne zaman daha üstün olduğu hakkında selefin sözleri: Ubeydullah b. Ebû Ca'fer (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: “Bir kimse mecliste konuşurken kendi sözünü beğenirse dursun. Susarken kendi suskunluğunu beğenirse konuşsun.” İbn Receb (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: “Bu güzeldir; çünkü böyle kişinin susması ve konuşması, hevâsına ve kendini beğenmesine karşıdır. İkisi de Allah için olduğundan, Allah'ın onu başarılı kılıp hem konuşmada hem susmada doğruya yöneltmesine layıktır. Her hâlükârda mutlak suskunluğu benimseyip bunu genel olarak veya hac, itikâf ve oruç gibi belirli ibadetlerde bir kulluk saymak yasaktır.” [Siyer, muhtasar baskı 2/625; İbn Ebü'd-Dünyâ Ansiklopedisi 7/80]. [Câmiu'l-Ulûm ve'l-Hikem /178].

Açıklama

Selefin hayatı derlemesinde aktarılan bir rivayet ve öğüttür.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.