Selefin hayatı · Sayfa 21

النار وعذابها: عن عبد الله بن عمرورضى الله عنه قال: أهل النار مكبلون بأصفاد النار، معلقون بشجر في النار، وإن جلودهم لتقطر بصهارة الحميم، خالدين فيها، لا يكلمهم الله، ولا ينظر إليهم، ولهم عذاب عظيم. ولو أن رجلا أُخرج من أهل النار إلى الدنيا، لمات أهل الدنيا من وحشة منظره ونتن ريحه، ثم بكى عبد الله بن عمرو بكاء شديدا. [موسوعة ابن أبي الدنيا 6/426].

Türkçe anlamı

Ateş ve azabı: Abdullah b. Amr (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: “Ateş halkı ateşin prangalarına bağlanır, ateşteki ağaçlara asılır. Derileri kızgın erimiş sıvıyla damlar. Orada ebediyen kalırlar; Allah onlarla ne konuşur ne de onlara bakar. Onlar için büyük bir azap vardır. Ateş halkından bir adam dünyaya çıkarılsa görünüşünün dehşeti ve kokusunun pisliğinden dünya halkı ölürdü.” Sonra Abdullah b. Amr şiddetle ağladı. [İbn Ebü'd-Dünyâ Ansiklopedisi 6/426].

Açıklama

Selefin hayatı derlemesinde aktarılan bir rivayet ve öğüttür.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.