Selefin hayatı · Sayfa 21

النار وعذابها: عن سعيد بن جبير رحمه الله، قال: إذا جاع أهل النار استغاثوا بشجرة الزقوم، فأكلوا منها، فاختلست(أسقطت)جلود وجوههم، فلو أن مارًّا يمر بهم لعرف جلود وجوههم فيها. ثم يُصب عليهم العطش، فيستغيثوا فيغاثون بماء كالمهل، وهو الذي قد انتهى حره. فإذا أُدني من أفواههم انشوى من حره لحم وجوههم التي سقطت عنها الجلود، و " يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ " [الحج: 20]، فيمشون تسيل أمعاؤهم، وتساقط جلودهم، ثم يُضربون بمقامع من حديد، ويسقط كل عضو على حياله، يدعون بالثبور. [موسوعة ابن أبي الدنيا 6/414].

Türkçe anlamı

Ateş ve azabı: Saîd b. Cübeyr (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: “Ateş halkı acıkınca zakkum ağacından yardım ister ve ondan yer. Bu, yüzlerinin derisini soyar, yani düşürür. Yanlarından biri geçse orada yüzlerinin derilerini tanır. Sonra üzerlerine susuzluk dökülür. Yardım isterler; kendilerine sıcaklığı son dereceye ulaşmış, erimiş maden gibi su verilir. Ağızlarına yaklaştırıldığında sıcağı, derisi düşmüş yüzlerinin etini kavurur. ‘Onunla karınlarındakiler ve derileri eritilir’ [Hac 22:20]. Bağırsakları dışarı akarak, derileri dökülerek yürürler. Sonra demir topuzlarla vurulurlar; her uzuv ayrı düşer ve yok olmayı çağırırlar.” [İbn Ebü'd-Dünyâ Ansiklopedisi 6/414].

Açıklama

Selefin hayatı derlemesinde aktarılan bir rivayet ve öğüttür.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.