Selefin hayatı

الإخلاص وذم النفاق والرياء: عن عبد الرحمن بن مَهدي رحمه الله قال: كنتُ أجلسُ يومَ الجمعة، فإذا كثر الناسُ، فرحتُ، وإذا قلُّوا، حزنتُ، فسألتُ بِشْرَ بنَ منصور، فقال: هذا مجلسُ سَوْءٍ، فلا تَعُدْ إليه، فما عُدتُ إليه. [السير (تهذيبه) 2/817].

Türkçe anlamı

İhlas; münafıklık ve gösterişin kınanması: Abdurrahman b. Mehdî (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: “Cumaları otururdum; insanlar çoksa sevinir, azsa üzülürdüm. Bişr b. Mansûr'a sordum. ‘Bu kötü bir meclistir, ona geri dönme’ dedi; ben de dönmedim.” [Siyer, muhtasar baskı 2/817].

Açıklama

Selefin hayatı derlemesinde aktarılan bir rivayet ve öğüttür.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.