Selefin belâ ve imtihanlar karşısındaki tutumu

حال السلف مع الفتن والمحن: عن حذيفة المرعشي قال: دخلنا مكة مع إبراهيم بن أدهم رحمه الله، فإذا شقيق البلخي قد حج في تلك السُّنَّة، فاجتمعنا في شق الطواف، فقال إبراهيم لشقيق: على أي شيء أصَّلتم أصلكم؟ قال: أصَّلنا أصلنا على أنا إذا رزقنا أكلنا، وإذا منعنا صبرنا، فقال إبراهيم: هكذا تفعل كلاب بلخ، فقال له شقيق: فعلى ماذا أصَّلتم؟ قال: أصَّلنا على أنا إذا رُزقنا آثرنا وإذا مُنعنا شكرنا وحمدنا، فقام شقيق فجلس بين يدي إبراهيم فقال: يا أستاذ، أنت أستاذنا. [الحلية (تهذيبه) 2 / 492].

Türkçe anlamı

Huzeyfe el-Mar‘aşî’den nakledildiğine göre şöyle dedi: İbrahim b. Edhem’le (Allah ona rahmet etsin) Mekke’ye girdik. Şakīk el-Belhî de o yıl hac yapmıştı. Tavaf yerinin yanında buluştuk. İbrahim Şakīk’e “İlkelerinizi ne üzerine kurdunuz?” dedi. “Rızık verilirse yeriz, verilmezse sabrederiz ilkesi üzerine kurduk” dedi. İbrahim “Belh’in köpekleri de bunu yapar” dedi. Şakīk “Siz ne üzerine kurdunuz?” diye sordu. “Verilirse başkalarını tercih eder, verilmezse şükredip Allah’a hamdederiz ilkesi üzerine kurduk” dedi. Şakīk kalkıp İbrahim’in önüne oturdu ve “Efendim! Bizim efendimiz sensin” dedi. [Al-Hilya (its abridgment) 2/492].

Açıklama

Selefin söz ve hatıralarından aktarılmıştır.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.