Faziletler ve hayırlı ameller
* عن عقبة بن عامر قال كانت علينا رعاية الإبل فجاءت نوبتي فروحتها بعشي فأدركت رسول الله صلى الله عليه وسلم قائما يحدث الناس فأدركت من قوله: ما من مسلم يتوضأ فيحسن وضوءه ثم يقوم فيصلي ركعتين مقبلا عليهما بقلبه ووجهه إلا وجبت له الجنة قال قلت ما أجود هذه فإذا قائل بين يدي يقول التي قبلها أجود منها فنظرت فإذا عمر رضي الله عنه فقال إني قد رأيتك جئت آنفا قال ما منكم من أحد يتوضأ فيبلغ أو فيسبغ الوضوء يقول أشهد أن لا إله إلا الله وأن محمدا عبده ورسوله إلا فتحت له أبواب الجنة الثمانية يدخل من أيها شاء (لفظ مسلم).
Latin harfli okunuş
ʿAn ʿUqbata bni ʿĀmirin qāla: Kānat ʿalaynā riʿāyatul-ibili fa-jāʾat nawbatī fa-rawwaḥtuhā bi-ʿashiyyin fa-adraktu Rasūlallāhi ṣallallāhu ʿalayhi wa sallama qāʾiman yuḥaddithun-nāsa. Fa-adraktu min qawlihi: Mā min muslimin yatawaḍḍaʾu fa-yuḥsinu wuḍūʾahu thumma yaqūmu fa-yuṣallī rakʿatayni muqbilan ʿalayhimā bi-qalbihi wa wajhihi illā wajabat lahul-jannatu. Qāla: Qultu mā ajwada hādhihi. Fa-idhā qāʾilun bayna yadayya yaqūlu: Allatī qablahā ajwadu minhā. Fa-naẓartu fa-idhā ʿUmaru raḍiyallāhu ʿanhu fa-qāla: Innī qad raʾaytuka jiʾta ānifan. Qāla: Mā minkum min aḥadin yatawaḍḍaʾu fa-yablughu aw fa-yusbighul-wuḍūʾa yaqūlu: Ashhadu an lā ilāha illallāhu wa anna Muḥammadan ʿabduhu wa Rasūluhu, illā futiḥat lahu abwābul-jannatith-thamāniyatu yadkhulu min ayyihā shāʾa. Lafẓu Muslimin.
Türkçe anlamı
Ukbe b. Âmir şöyle dedi: Develeri otlatmakla görevliydik. Sıram gelince akşam geri getirdim. Allah’ın elçisini ﷺ ayakta halka hitap ederken buldum; şu sözünü yakaladım: “Güzelce abdest alıp kalbini ve yüzünü dikkatle yönelterek iki rekât kılan her Müslümana cennet kesinleşir.” “Ne güzel!” dedim. Önümde biri “Önceki daha da güzel” dedi. Baktım, Ömer’di —Allah ondan razı olsun—. “Yeni geldiğini gördüm. Şöyle buyurdu: Sizden kim abdest alır, onu tamamlar —veya eksiksiz yapar— ve ‘Allah’tan başka ilâh olmadığına, Muhammed’in onun kulu ve elçisi olduğuna şahitlik ederim’ derse cennetin sekiz kapısı ona açılır; dilediğinden girer” dedi. (Kaynak notu: Müslim’in lafzı.)
Açıklama
Bu kartta kaynakta aktarılan fazilet veya anlatı yer alır.
Kaynak: تفسير ابن كثير ج2/ص30