Mustafa Şeyh İbrahim Hakkı

التوبة في الاصطلاح الشرعي: بمعنى الرجوع من البعد عن الله إلى القرب إليه سبحانه وتعالى، وهو عبارة عن ندم. والندم هو توجع القلب، وعلامته طول الحزن والبكاء على ما مضى، والعزم على أن لا يعود إليه ولا إلى أمثاله والإقلاع عن الذنب، والندم على ما بدر في الماضي، والعزم على عدم إتيانه في المستقبل، ويجب على الإنسان أن يتوب من جميع الذنوب. وترك الذنب مخافة الله، واستشعار قبحه، وندم على المعصية من حيث هي معصية، والعزيمة على ألا يعود إليها إذا قدر عليها، وتدارك ما أمكنة أن يتدارك من الأعمال بالإعادة. وعرفها الإمام الحسن البصري –رحمه الله- قال: " التوبة النصوح هي الندم بالقلب والاستغفار باللسان، والترك بالجوارح، والإضمار أن لا يعود ".

Türkçe anlamı

İslâm hukukundaki terim anlamıyla tövbe, Allah’tan uzaklıktan, şanı yüce olan O’na yakınlığa dönmektir. Tövbe pişmanlıktan oluşur. Pişmanlık kalbin acısıdır; belirtisi, geçmiş için uzun süre üzülmek ve ağlamak, o günaha veya benzerine dönmemeye karar vermektir. Günahı terk etmeyi, geçmişte yapılan için pişman olmayı ve gelecekte işlememeye azmetmeyi içerir. İnsan bütün günahlardan tövbe etmelidir. Allah korkusuyla günahı bırakmak, çirkinliğini anlamak, isyan olduğu için o isyandan pişman olmak, yapabilecek durumda olsa bile ona dönmemeye karar vermek ve telâfi edilebilecek amelleri yeniden yaparak telâfi etmek demektir. İmam Hasan-ı Basrî, Allah ona rahmet etsin, şöyle tanımlamıştır: “Samimi tövbe; kalple pişman olmak, dille bağışlanma dilemek, organlarla günahı bırakmak ve içten ona dönmemeye karar vermektir.”

Açıklama

Tövbenin tanımı ve unsurları üzerine bir açıklamadır.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.