Dua âdâbı ve duada hatalar

بعض الآداب في الدعاء وبعض الأخطاء فيه: قال جعفر: أنبأ ثابت البناني، عن رجل من العبّاد: أنه قال يومًا لإخوانه: إني لأعلم، حين يستجيب لي ربّي - عزَّ وجلَّ - قال: فعجبوا من قوله، قالوا: تعلم حين يستجيب لَك ربّك؟ قال: نعم، قالوا: وكيف تعلم ذلك؟ قال: إذا وجِل قلبي، واقشعرّ جلْدي، وفاضت عيني، وفُتح لي في الدعاء، فَثمّ أعلم أنْ قد استُجيب لي. [صفة الصفوة].

Türkçe anlamı

Ca‘fer, Sâbit el-Bünânî’den, onun da bir âbidden şöyle naklettiğini anlattı: Bir gün kardeşlerine “Aziz ve celil Rabbimin bana ne zaman cevap verdiğini biliyorum” dedi. Şaşırıp “Rabbinin sana ne zaman cevap verdiğini biliyor musun?” diye sordular. “Evet” dedi. Nasıl olduğunu sordular. Şöyle cevap verdi: “Kalbim huşûyla dolduğunda, tenimi ürperti aldığında, gözlerim yaşla dolduğunda ve dua sözleri bana açıldığında duama cevap verildiğini bilirim.” [Sifat al-Safwah].

Açıklama

Selefin söz ve hatıralarından aktarılmıştır.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.