İlk Müslümanların çocuklarını yetiştirme ve öğretme gayreti ve bu yoldaki sabrı

حرص السلف على تربية أبنائهم وتعليمهم والصبر على ذلك: كتب عمر بن عبد العزيز رحمه الله إلى مؤدب ولده: خذهم بالجفاء، فهو أمنع لأقدامهم، وترك الصبحة، فإن عادتها تُكسب الغفلة، وقلة الضحك، فإن كثرته تميت القلب، وليكن أول ما يعتقدون من أدبك بغض الملاهي، التي بدؤها من الشيطان، وعاقبتها سخط الرحمن، فإنه بلغني عن الثقات من حملة العلم أن حضور المعازف، واستماع الأغاني، واللهج بهما، ينبت النفاق في القلب كما ينبت العشب بالماء، وليفتتح كل غلام منهم بجزء من القرآن يثبت في قراءته، فإذا فرغ منه تناول نبله وقوسه، وخرج إلى الغرض حافيا، فرمى سبعة أرشاق، ثم انصرف إلى القائلة، فإن ابن مسعود كان يقول: يا بنيَّ قيلوا فإن الشياطين لا تقيل. قوله: الصبحة التي نهاهم عنها، فإنها هي: النوم بعد طلوع الصبح. [موسوعة ابن أبي الدنيا 5/285].

Türkçe anlamı

İlk Müslümanların çocuklarını yetiştirme ve öğretme gayreti ve bu yoldaki sabrı: Ömer b. Abdülazîz —Allah ona rahmet etsin— çocuklarının hocasına şöyle yazdı: “Onları sıkı bir biçimde yetiştir; bu, ayaklarını daha sağlam bastırır. Onları sabah uykusundan uzak tut; alışkanlığı gaflet getirir. Çok gülmekten de uzak tut; kalbi öldürür. Terbiyenin ilk dersi, başlangıcı şeytan, sonu Rahmân’ın hoşnutsuzluğu olan boş eğlencelerden hoşlanmamak olsun. Güvenilir ilim taşıyıcıları bana, müzik gösterilerine katılmanın, şarkı dinlemenin ve bunlara dalmanın, suyun ot bitirdiği gibi kalpte nifak bitirdiğini haber verdiler. Her çocuk, sağlam okumayı öğrendiği bir Kur’an bölümüyle başlasın. Bitirince oklarını ve yayını alsın, yalın ayak hedefe gidip yedi tur ok atsın; sonra öğle istirahatine gitsin. İbn Mes‘ûd şöyle derdi: Oğullarım, öğle istirahatinizi yapın; şeytanlar bunu yapmaz.” Yasakladığı “sabah uykusu”, fecirden sonra uyumaktı. [İbn Ebü’d-Dünyâ Ansiklopedisi 5/285].

Açıklama

Bu kartta ilk Müslümanlardan aktarılan bir öğüt veya anlatı yer alır.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.