Dâvûd babasından aktardı

عن داود، عن أبيه قال: كنت مع سفيان الثوري رحمه الله فمررنا بشرطي نائم، وقد حان وقت الصلاة، فذهبت أحركه فصاح سفيان: مه، فقلت: يا أبا عبد الله يصلي، فقال: دعه لا صلى الله عليه، فما استراح الناس حتى نام هذا. [الحلية (تهذيبه) 2 / 389].

Türkçe anlamı

Dâvûd babasından aktardı: Süfyân es-Sevrî’yle —Allah ona rahmet etsin— birlikteydim. Namaz vakti gelmişken uyuyan bir polisin yanından geçtik. Uyandırmaya yöneldim; Süfyân “Dur!” diye seslendi. “Ebû Abdullah, namaz kılsın diye” dedim. “Bırak, Allah ona bereket vermesin. Bu adam uyuyuncaya kadar insanlar rahat bulmadı” dedi. [Hilye, muhtasar baskı 2/389].

Açıklama

Bu kartta âlimlerden aktarılan bir öğüt veya anlatı yer alır.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.