Sayfa 5

نساء السلف: عن سفيان بن عبد الرحمن الجمحي عن أمه، قالت: دخل عبد الله بن عمر رضى الله عنه المسجد وابن الزبير رضى الله عنه قد قتل وصلب، فقيل له: هذه أسماء بنت أبي بكر - رضي الله عنها - في المسجد فمال إليها وقال: اصبري فإن هذه الجثث ليست بشيء وإنما الأرواح عند الله، فقالت: وما يمنعني من الصبر وقد أهدي رأس يحيى بن زكريا إلى بغي من بغايا بني إسرائيل. [المنتظم 6 / 141].

Türkçe anlamı

Selefin kadınları: Süfyân bin Abdurrahman el-Cumahî’nin annesinden naklettiğine göre o şöyle demiştir: Abdullah bin Ömer, Allah ondan razı olsun, mescide girdi; İbnü’z-Zübeyr öldürülüp asılmıştı. Ona “Esmâ bint Ebû Bekir, Allah ondan razı olsun, mescittedir” denildi. Ona yönelip “Sabret; bu bedenler bir şey değildir, ruhlar Allah katındadır” dedi. Kadın “Yahyâ bin Zekeriyyâ’nın başı İsrâiloğullarından bir fahişeye sunulmuşken beni sabretmekten ne alıkoyar?” dedi. [el-Muntazam 6/141].

Açıklama

Sabra dair bir anlatıdır.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.