Selefin hayatı

عن عبد الرحمن بن مهدي قال: حج إبراهيم ابني، فلقي محمد بن يوسف رحمه الله بمكة، فقال له: أقرئ أباك السلام وقل له: هُنْ، قال: فرجع إبراهيم فأخبرني بقوله، قال: فصرت كذا شهرًا أشبه رجل مريض، من مقالة محمد، فقلت: رجل مثله عسى أن يكون بلغه عني شيء، أو رأى علي رؤيا، حتى قدم علينا، قال: فأخذ بيدي وجعل يمشي حتى ظننت أنا لا ندرك صلاة المغرب، فجلسنا فقلت له: يا أبا عبد الله أخبرني إبراهيم ابني عنك بكذا، فقال محمد: بلغني أنك جلست تحدث الناس، فقلت له: إن أحببت حلفت أن لا أحدث بحديث أبدًا، فقال: حدث الناس وعلمهم، ولكن انظر إذا اجتمع الناس حولك، كيف يكون قلبك. [الحلية (تهذيبه) 3 / 55].

Türkçe anlamı

Abdurrahman b. Mehdî şöyle dedi: Oğlum İbrahim hac yaptı ve Mekke'de Muhammed b. Yûsuf (Allah ona rahmet etsin) ile karşılaştı. Ona “Babana selamımı ilet ve ‘Mütevazı ol’ de” dedi. İbrahim dönüp bana sözünü aktardı. Muhammed'in dediği yüzünden aylarca hasta gibi oldum. “Onun gibi birine belki benim hakkımda bir haber ulaşmış veya beni rüyada görmüştür” dedim. Sonunda yanımıza geldi. Elimi tutup yürüdü; akşam namazına yetişemeyeceğimizi sandım. Oturunca “Ebû Abdullah! Oğlum İbrahim senden şöyle şöyle aktardı” dedim. Muhammed “Oturup insanlara konuştuğunu duydum” dedi. “İstersen bir daha hadis anlatmayacağıma yemin ederim” dedim. “İnsanlara konuş ve öğret; fakat çevrende toplandıklarında kalbinin hâline bak” dedi. [Hilye, muhtasar baskı 3/55].

Açıklama

Selefin hayatı derlemesinde aktarılan bir rivayet ve öğüttür.

Kaynak: Özgün kartın kaynaklarına bakınız.