Ɛntri 113
Tɔk fɔ wɔship ɔ prez frɔm di buk sos we dɛn mɛnshɔn, i nɔ bi hadith ɔf di Prɔfɛt. Dɛn dɔn kɔmplit di pat we dɛn pik frɔm di ɔrijinal. Fɔ ripɔt udat dɛn se i kɔmɔt na nɔ de sɛtifay se di chɛin ɔf ripɔta dɛn ɔtɛntik.
الحمد لله الذي بقدره الحزن والفرح، والمساءة والسرور، وبيده البسط والقبض، والرفع والخفض، والغنى والفقر، والخلق والأمر، وإليه ترجع الأمور. وبقضائه المعافاة والابتلاء، والتنبيه والإملاء، والسراء والضراء، والسقم والإبراء، والعجز والكيس، والخفاء والظهور. وبمشيئته الشقاء والسعادة، والبدء والإعادة، والعزة والذلة، والكثرة والقلة، والحسنات والسيئات، والآثام والأجور. وعن علمه الإيمان والكفر، والعرف والنكر، والإقبال والإعراض، والتسليم والاعتراض، والإشفاق والعجب، والخشية والغرور. ومن موعوده النعيم والجحيم، والسلسبيل والحميم، والروح والسموم، والطلح والزقوم، والأساور والأغلال، والأرائك والأنكال، والفوز والخسار، والحبور والثبور، الذي حكم بأن أجر الصبر موفى بغير حساب، ولن يستوجب ذلك إلا الصبور، واعلم أن المتبوئين لمثوى كرامته، والحالين بدار مقامته، يقولون: «الحمد لله الذي أذهب عنا الحزن إن ربنا لغفور شكور». نحمده سبحانه، وبحمده تتم الطلبات، ولمجده ترفع الرغبات، وبفضله تستجلب الخيرات، وبعونه تستدفع الشرور. ونشكره جل وعلا، وشكره عمل لا يضيع، وأمل لا يخيب، وذخيرة لا تبيد، وتجارة لا تبور. ونستغيث به في كل كرب ألم، وفي كل خطب أهم، فمنه الإعانة وبه الاستغاثة، وإليه النشور. ونستوهب النجاة من موجب خطابه يقول: «ولكنكم فتنتم أنفسكم وتربصتم وارتبتم وغرتكم الأماني حتى جاء أمر الله وغركم بالله الغرور». ونشهد أن محمداً عبده ورسوله نبي الشفاعة الماحية للذنوب، وقد ثقلت بها الظهور، وولي الهداية التي بها تيقن المؤمن وتيمن الموقن وتبين الملحد وتعين الكفور. صلى الله عليه وعلى آله الذين هم في الجود غيوث، وفي البأس ليوث، وفي الهداية شهب، وفي الكمال بدور، ما أعقب الغدو رواح، والمساء صباح، والغيم صحو والظلمة نور.
Di minin na Krio · Draft
Ɔl prez na fɔ Allah; na bay In plan sɔri en gladi, at-trɔbul en ɛnjɔymɛnt de kam. Na In an fɔ opin en fɔ tayt, fɔ rays en fɔ put dɔŋ, rich en po, fɔ mek tin en fɔ ɔda, en na to Am ɔl biznɛs de ritɔn. Bay In jɔjmɛnt wɛlbɔdi en tɛst de kam, fɔ wek pɔsin en fɔ gi mɔ tɛm, izi en at tɛm, sik en kyɔ, wiknes en klɛva sɛns, fɔ ayd en fɔ sho. Bay In want sɔfa en gladi de kam, biginin en fɔ briŋ bak, ona en shem, bɔku en smɔl, gud wok en bad wok, sin en riwɔd. Insay In sabi fet en nɔ-biliv de, wetin rayt en wetin rɔŋ, fɔ tɔn to Am en fɔ tɔn bak, fɔ sɔmit en fɔ go agens, kayful fred en praud at, fred en fɔ ful pɔsin. Na wetin I dɔn prɔmis blɛsin en Jahanam de, Salsabil en wata we de bɔyl, rɛst we de kul pɔsin en win we de bɔn, di tik dɛn ɔf Jannah en di Zaqqum tik, an-bɛl dɛn en chen dɛn, sofabɛd dɛn en tay dɛn, win en lɔs, gladi en pwɛl. I dɔn jɔj se dɛn go pe di riwɔd fɔ peshɛns patapata witawt fɔ kɔnt, en na di pɔsin we gɛt peshɛns nɔmɔ go fit gɛt am. Sabi se di wan dɛn we de ste na di os ɔf In ɔpin-an en na In os we de ste sote de se: “Ɔl prez na fɔ Allah we dɔn pul sɔri frɔm wi. Fɔ tru, wi Masta de Fɔgiv Bɔku en de Aprishiet.” Wi de prez Am, I klin frɔm ɔl fɔlt: bay In prez rikwest dɛn de kɔmplit; to In glori want dɛn de rays; bay In gud pipul de luk fɔ gud tin dɛn; en bay In ɛp bad tin dɛn de kɔmɔt. Wi de tɛl Am tɛnki, I ay ɔp en grɛt: fɔ tɛl Am tɛnki na wok we nɔ de lɔs, op we nɔ de fel, trɛzha we nɔ de pwɛl en trad we nɔ de kɔlap. Wi de luk fɔ In ɛp na ɛvri at-trɔbul we rich wi en ɛvri big biznɛs we wɔri wi. Na frɔm Am ɛp de kam, na bay Am wi de gɛt sev en na to Am wi go we I go wek di dɛd. Wi de aks Am fɔ sev wi frɔm wetin In tɔk de wɔnin bɔt: “Bɔt una tɛst unasɛf, una wet, una dawt en wishful tinkin ful una te Allah in ɔda kam, en di wan we de ful pipul ful una bɔt Allah.” Wi de witnɛs se Muhammad na In savant en Mɛsinja, di Prɔfɛt we in intersɛshɔn de klin sin dɛn we dɔn mɛk bak dɛn ɛvi, en di wan we gɛt gaydans we de mɛk di biliva shɔ, de blɛs di wan we shɔ, de mek di wan we de go agens klia en de mek di wan we nɔ biliv sho. Mek Allah blɛs am en in famili, we tan layk ren klawd dɛn na ɔpin-an, layɔn dɛn na kɔrej, brayt sta dɛn na gaydans en ful mun dɛn na kɔmplitnes, as lɔŋ as ivintɛm de fala mɔnin, mɔnin de fala ivintɛm, klia skay de fala klawd en layt de fala dak.
Sɔs: جنة الرضا في التسليم لما قدر الله وقضى، تحقيق صلاح جرار، دار البشير، المجلد الأول ص93–94