Kulluk ve güven

Ebû Hayyân et-Tevhîdî’nin el-Besâir ve’z-Zehâir adlı eserinden aktarılan edebî duadır; peygamber hadisi değildir.

اللهم: لك أذل، وبك أعز، وإليك أشتاق، ومنك أفرق، وتوحيدك أعتقد، وعليك أعتمد، ورضاك أبتغي، وسخطك أخاف، ونقمتك أستشعر، ومزيدك أمتري، وعفوك أرجو، وفيك أتحير، ومعك أطمئن، وإياك أعبد، وإياك أستعين، لا رغبة إلا ما نيط بك، ولا عمل إلا ما زكي لوجهك، ولا طاعة إلا ما قابله ثوابك، ولا سالم إلا ما أحاط به لطفك، ولا هالك إلا من قعد عنه توفيقك، ولا مغبوط إلا من سبقت له الحسنى منك.

Türkçe anlamı

Allah’ım! Huzurunda alçalır, Seninle yücelirim. Sana özlem duyar, Senden korkarım. Birliğini kabul eder, Sana dayanırım. Rızânı arar, gazabından korkar, azabından sakınır, lütfunun artmasını ister, affını umarım. Huzurunda hayretle durur, Seninle huzur bulurum. Yalnız Sana kulluk eder, yalnız Senden yardım dilerim. Sana bağlı olmayan arzunun, Senin için arıtılmayan amelin, Senin mükâfatını kazanmayan itaatin değeri yoktur. İyiliğinin kuşattığından başkası güvende değildir; hidayetinden mahrum kalandan başkası kaybolmuş değildir. Senin güzel lütfun kendisine önceden verilenden başkası gerçek mutluluğa ermiş değildir.

Açıklama

İtaat, ümit ve Allah’a dayanma.

Kaynak: Abu Hayyan al-Tawhidi · al-Basaʾir wa al-Dhakhaʾir