Qur’an bilang ginhawa ng puso
اللهم إني عبدك ابن عبدك ابن أمتك، ناصيتي بيدك، ماض في حكمك عدل فيّ قضاؤك، أسألك بكل اسم هو لك سميت به نفسك أو أنزلته في كتابك أو علمته أحدا من خلقك أو استأثرت به في علم الغيب عندك، أن تجعل القرآن ربيع قلبي ونور صدري وجلاء حزني وذهاب همي.
Gabay sa pagbigkas
Allāhumma innī ʿabduka ibnu ʿabdika ibnu amatika, nāṣiyatī biyadika, māḍin fiyya ḥukmuka ʿadlun fiyya qaḍāʾuka, asʾaluka bikullismin huwa laka sammayta bihi nafsaka aw anzaltahu fī kitābika aw ʿallamtahu aḥadan min khalqika aw istaʾtharta bihi fī ʿilmil-ghaybi ʿindaka, an tajʿalal-Qurʾāna rabīʿa qalbī wa nūra ṣadrī wa jalāʾa ḥuznī wa dhahāba hammī.
Salin sa Tagalog
O Allah, ako ang Iyong lingkod, anak ng Iyong lingkod na lalaki at anak ng Iyong lingkod na babae. Ang buhok sa aking noo ay nasa Iyong kamay. Natutupad ang Iyong paghatol sa akin at makatarungan ang Iyong pasiya tungkol sa akin. Hinihiling ko sa Iyo sa pamamagitan ng bawat pangalang Iyo, na ipinangalan Mo sa Iyong sarili, ipinahayag Mo sa Iyong Aklat, itinuro Mo sa alinman sa Iyong nilikha, o itinangi Mo para sa Iyong sarili sa kaalaman ng di-nakikita na nasa Iyo, na gawin Mo ang Qur’an na tagsibol ng aking puso, liwanag ng aking dibdib, pang-alis ng aking kalungkutan, at pang-alis ng aking pag-aalala.
Sanggunian: Jāmiʿ al-Duʿāʾ · Sunnah #44افتح الصفحة في الكتاب ↗