Kapalit ng iniwan para kay Allah
رضا العبد عن الله وعن أقداره وعدم الشكوى للمخلوق: قال عبد الله بن عمر الكوفي: كان عندنا بالكوفة رجل قد خرج عن دنيا واسعة وتعبّد، قال: وكان الفضيل بن عياض بالكوفة في أيامه قال: فقدم ابن المبارك، فقال له الفضيل: إن ها هنا رجلاً من المتعبدين قد خرج عن دنيا فامض بنا إليه ننظر عقله، قال: فجاؤوا إليه وهو عليل، وعليه عباءة، وتحت رأسه قطعةُ لبنة، قال: فسلّم ابن المبارك عليه، ثم قال: يا أخي بلغنا أنه ما ترك عبدٌ شيئًا لله، إلا عوّضه الله ما هو أكثر منه، فما عوّضك؟ قال: الرضا بما أنا فيه. فقال ابن المبارك: حسبك، وقاما على ذلك. [صفة الصفوة 3/129].
Salin sa Tagalog
Pagkalugod ng lingkod kay Allah at sa Kanyang mga pasiya, nang hindi nagrereklamo sa mga nilikha: Sinabi ni Abdullah ibn Umar Al-Kufi: May lalaki sa amin sa Kufah na iniwan ang kanyang masaganang pamumuhay at nag-ukol ng sarili sa pagsamba. Nasa Kufah noon si Al-Fudayl ibn Iyad. Nang dumating si Ibn Al-Mubarak, sinabi sa kanya ni Al-Fudayl: “May isang mananamba rito na iniwan ang makamundong pamumuhay. Sumama ka sa amin upang dalawin siya at tingnan ang kanyang pag-unawa.” Pinuntahan nila siya at nadatnang may sakit, nakabalabal, at may pirasong ladrilyo sa ilalim ng kanyang ulo. Binati siya ni Ibn Al-Mubarak, saka sinabi: “Kapatid ko, nakarating sa amin na walang lingkod na nag-iiwan ng anumang bagay para kay Allah nang hindi siya pinapalitan ni Allah ng higit dito. Ano ang ipinalit Niya sa iyo?” Sumagot siya: “Pagkalugod sa kalagayang kinaroroonan ko.” Sinabi ni Ibn Al-Mubarak: “Sapat na iyan sa iyo.” Pagkatapos ay tumayo ang dalawa at umalis. [Sifat As-Safwah 3/129.]
Sanggunian: Tingnan ang mga sangguniang nakasaad sa orihinal na teksto ng card. Walang hiwalay na detalyadong sanggunian.