Pagtanggap sa pagkawala ng paningin
رضا العبد عن الله وعن أقداره وعدم الشكوى للمخلوق: وعن شقيق البلخي قال: ذهب بصر عبد العزيز بن أبي رواد رحمه الله عشرين سنة فلم يعلم به أهله ولا ولده، فتأمله ابنه ذات يوم فقال له: يا أبت ذهبت عينك؟ قال: نعم يا بني، الرضاء عن الله أذهب عين أبيك منذ عشرين سنة. [الحلية (تهذيبه) 3 / 40].
Salin sa Tagalog
Pagkalugod ng lingkod kay Allah at sa Kanyang mga pasiya, nang hindi nagrereklamo sa mga nilikha: Isinalaysay ni Shaqiq Al-Balkhi: Nawalan ng paningin si Abdul-Aziz ibn Abi Rawwad, nawa ay kaawaan siya ni Allah, sa loob ng dalawampung taon nang hindi nalalaman ng kanyang pamilya o mga anak. Isang araw, pinagmasdan siyang mabuti ng kanyang anak at nagtanong: “Ama, nawala na ba ang paningin mo?” Sumagot siya: “Oo, anak ko. Ang pagkalugod kay Allah ay nag-alis sa paningin ng iyong ama dalawampung taon na ang nakalilipas.” [Al-Hilyah (pinaikling edisyon) 3/40.]
Paliwanag
Pinagkunang tala: Mga Buhay ng Salaf · pahina 16.
Sanggunian: Tingnan ang mga sangguniang nakasaad sa orihinal na teksto ng card. Walang hiwalay na detalyadong sanggunian.