Pagtanggap na may habag
رضا العبد عن الله وعن أقداره وعدم الشكوى للمخلوق: عن أبي علي الرازي قال: صحبت الفضيل بن عياض رحمه الله ثلاثين سنة، ما رأيته ضاحكًا ولا متبسمًا إلا يوم مات ابنه علي، فقلت له في ذلك فقال: إن الله - عزَّ وجلَّ - أحب أمرًا فأحببت ما أحب الله. [الحلية (تهذيبه) 3 / 17]. قال شيخ الإسلام ابن تيمية رحمه الله: حاله - أي الفضيل - حال حسن بالنسبة إلى أهل الجزع، وأما رحمة الميت مع الرضا بالقضاء وحمد الله تعالى، كحال النبي صلى الله عليه وسلم فهذا أكمل. كما قال تعالى: " ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ " [البلد17] فذكر سبحانه التواصي بالصبر والمرحمة. مجمُوع الفَتاوَى 10/30.
Salin sa Tagalog
Pagkalugod ng lingkod kay Allah at sa Kanyang mga pasiya, nang hindi nagrereklamo sa mga nilikha: Sinabi ni Abu Ali Ar-Razi: Sinamahan ko si Al-Fudayl ibn Iyad, nawa ay kaawaan siya ni Allah, sa loob ng tatlumpung taon. Hindi ko siya nakitang tumawa o ngumiti maliban sa araw na namatay ang kanyang anak na si Ali. Nang tanungin ko siya tungkol dito, sinabi niya: “Minahal ni Allah, na Makapangyarihan at Dakila, ang isang pangyayari, kaya minahal ko ang minahal ni Allah.” [Al-Hilyah (pinaikling edisyon) 3/17.] Sinabi ni Shaykh Al-Islam Ibn Taymiyyah, nawa ay kaawaan siya ni Allah: Ang kanyang kalagayan—ibig sabihin, ang kay Al-Fudayl—ay mabuti kung ihahambing sa mga taong dinadaig ng matinding dalamhati. Ngunit higit na ganap ang paghabag sa namatay kasabay ng pagtanggap sa itinakda at pagpuri kay Allah na Kataas-taasan, gaya ng kalagayan ng Propeta, nawa ay pagpalain siya ni Allah at pagkalooban ng kapayapaan. Gaya ng sinabi ng Kataas-taasan: “Pagkatapos, siya ay naging kabilang sa mga sumampalataya, nagpayuhan sa isa't isa na magtiis, at nagpayuhan sa isa't isa na maghabag.” [Al-Balad 90:17.] Binanggit Niya, luwalhati sa Kanya, ang pagpapayuhan sa pagtitiis at paghabag. [Majmu Al-Fatawa 10/30.]
Sanggunian: Tingnan ang mga sangguniang nakasaad sa orihinal na teksto ng card. Walang hiwalay na detalyadong sanggunian.