Ang Apoy at kaparusahan
النار وعذابها: عن عبد الله بن عمرورضى الله عنه قال: أهل النار مكبلون بأصفاد النار، معلقون بشجر في النار، وإن جلودهم لتقطر بصهارة الحميم، خالدين فيها، لا يكلمهم الله، ولا ينظر إليهم، ولهم عذاب عظيم. ولو أن رجلا أُخرج من أهل النار إلى الدنيا، لمات أهل الدنيا من وحشة منظره ونتن ريحه، ثم بكى عبد الله بن عمرو بكاء شديدا. [موسوعة ابن أبي الدنيا 6/426].
Salin sa Tagalog
Ang Apoy at ang pagpaparusa rito: Sinabi ni ‘Abd Allah ibn ‘Amr (kalugdan siya ni Allah): Ang mga nasa Apoy ay nakagapos sa mga tanikalang apoy, nakabitin sa mga puno sa Apoy, at ang kanilang mga balat ay tumutulo sa tunaw na matinding init ng kumukulong tubig. Mananatili sila roon magpakailanman; hindi sila kakausapin ni Allah ni titingnan, at may napakalaking parusa para sa kanila. Kung may isang taong ilabas mula sa Apoy patungo sa mundo, mamamatay ang mga tao sa mundo dahil sa nakatatakot niyang anyo at mabahong amoy. Pagkatapos ay labis na umiyak si ‘Abd Allah ibn ‘Amr. [Ensiklopedya ni Ibn Abi al-Dunya 6/426].
Sanggunian: Tingnan ang mga sangguniang nakasaad sa orihinal na teksto ng card. Walang hiwalay na detalyadong sanggunian.