Ang Apoy at kaparusahan
النار وعذابها: عن سعيد بن جبير رحمه الله، قال: إذا جاع أهل النار استغاثوا بشجرة الزقوم، فأكلوا منها، فاختلست(أسقطت)جلود وجوههم، فلو أن مارًّا يمر بهم لعرف جلود وجوههم فيها. ثم يُصب عليهم العطش، فيستغيثوا فيغاثون بماء كالمهل، وهو الذي قد انتهى حره. فإذا أُدني من أفواههم انشوى من حره لحم وجوههم التي سقطت عنها الجلود، و " يُصْهَرُ بِهِ مَا فِي بُطُونِهِمْ وَالْجُلُودُ " [الحج: 20]، فيمشون تسيل أمعاؤهم، وتساقط جلودهم، ثم يُضربون بمقامع من حديد، ويسقط كل عضو على حياله، يدعون بالثبور. [موسوعة ابن أبي الدنيا 6/414].
Salin sa Tagalog
Ang Apoy at ang pagpaparusa rito: Sinabi ni Sa‘id ibn Jubayr (kaawaan siya ni Allah): Kapag nagutom ang mga nasa Apoy, hihingi sila ng tulong sa punong Zaqqum at kakain mula rito, at maaalis—malalaglag—ang mga balat ng kanilang mga mukha. Kung may daraan sa kanila, makikilala niya roon ang mga balat ng kanilang mga mukha. Pagkatapos ay ibubuhos sa kanila ang uhaw, kaya hihingi sila ng saklolo at bibigyan ng tubig na tulad ng tunaw na metal, na umabot na sa sukdulang init. Kapag inilapit ito sa kanilang mga bibig, maluluto sa init nito ang laman ng kanilang mga mukhang nalaglagan ng balat, at “Matutunaw dito ang nasa kanilang mga tiyan at ang mga balat” [al-Hajj 22:20]. Maglalakad silang umaagos ang kanilang mga bituka at nalalaglag ang kanilang mga balat, saka hahampasin ng mga pamalong bakal. Malalaglag ang bawat bahagi ng katawan nang magkakahiwalay, habang hinihiling nila ang kanilang pagkalipol. [Ensiklopedya ni Ibn Abi al-Dunya 6/414].
Sanggunian: Tingnan ang mga sangguniang nakasaad sa orihinal na teksto ng card. Walang hiwalay na detalyadong sanggunian.