Tatlong uri ng tagabasa
حال السلف مع القرآن: عن الحسن رحمه الله قال: قرَّاءُ القرآن ثلاثة: فرجل اتخذه بضاعة ينقله من مصر إلى مصر، يطلب به ما عند الناس. وقوم قرؤوا القرآن فحفظوا حروفه، وضيعوا حدوده، استدرجوا به الولاة، واستطالوا به على أهل بلادهم، فتجد أكثر هذا الضرب في حملة القرآن لا أكثرهم الله. ورجل قرأ القرآن فبكى بما يعلم من دواء القرآن، فوضعه على داء قلبه، فسهر لله وهملت عيناه، تسربلوا الحزن، وارْتَدَوا بالخشوع، وكدُّوا في محاريبهم، فبهم يسقي الله الغيث، وينزل النصر، ويرفع البلاء، والله لهذا الضرب في حملة القرآن أقل من الكبريت الأحمر. [موسوعة ابن أبي الدنيا 3/290].
Salin sa Tagalog
Kalagayan ng mga naunang Muslim kasama ng Qur’an: Sinabi ni al-Hasan, kaawaan siya ng Allah: “Tatlo ang mga tagabasa ng Qur’an. Isang taong ginagawa itong kalakal, dinadala mula sa isang lungsod sa iba upang hangarin ang nasa mga tao. Isang pangkat na bumabasa at nag-iingat sa mga titik nito ngunit pinababayaan ang mga hangganan nito. Inaakit nila ang mga pinuno sa pamamagitan nito at ipinagmamalaki ito sa kanilang mga kababayan. Marami kang makikitang ganitong uri sa mga may dala ng Qur’an; huwag nawa silang paramihin ng Allah. At isang taong bumabasa ng Qur’an at umiiyak dahil sa nalalaman niyang lunas mula rito. Inilalagay niya ito sa sakit ng kanyang puso, nagpupuyat para sa Allah at lumuluha ang kanyang mga mata. Isinusuot nila ang lungkot at nagbabalot ng pagpapakumbaba, nagsisikap sa kanilang mga mihrab. Dahil sa kanila, nagpapadala ng ulan ang Allah, ibinababa ang tagumpay at inaalis ang sakuna. Sumpa man sa Allah, ang ganitong uri sa mga may dala ng Qur’an ay mas bihira kaysa sa pulang asupre.” [موسوعة ابن أبي الدنيا 3/290]
Sanggunian: Tingnan ang mga sangguniang nakasaad sa orihinal na teksto ng card. Walang hiwalay na detalyadong sanggunian.