Pagsamo ng dukhang lingkod
Panalanging pampanitikan mula sa pinangalanang sanggunian; hindi ito awtomatikong hadith ng Propeta. Kumpleto ang salin ayon sa tekstong nasa orihinal na koleksiyon.
يا من يأوي كل معتمد إليه ويستغني به كل منقطع إليه، يا من جعل ديني توحيده وعبادتي تمجيده، وجعل ساعاتي منه خلواتي وألذ أوقاتي منه أوقات مناجاتي. يا من أعزني بالفهم عنه ولني بالخوف منه، يا من أفردني عن أصحابي وأقرني وعزني في معارفي وجيراني، لقد هان لي فيك هجر الإخوان وترك الأوطان، وإني لأتبرم بكلام الورى ويضيق لي جحر الدنيا، وإني في حبس الحياة مأسور وفي قيد الأحزان مصبور. سيدي ومولاي وغايتي ومناي، إن كان صوتي ممقوتًا لأملأن فمي ترابًا ولألبسن من حزني وذلي جلبابًا، ولئن كان محبوبًا ليزدادن ظمأي منه شرابًا، وإني على خوفي من ذلك لأرجو عفوك هنالك. يا من جعل قلبي مأوى الأحزان وصدري معدن الأشجان، ظمأي لا يرويه إلا رؤيتك، وأملي لا يحققه إلا مشاهدتك. إلهي كم تكون الأستار بيني وبين القرب منك منسدلة والهموم بسبب ذلك إلى قلبي منجعلة، طال وقوفي يا رب الأرباب عاكفًا بالباب منتظرًا للقبول ورفع الحجاب. إلهي قسا قلبي وجهلت أمري وبخلت بالماء عيني، ذهبت حياتي ودنت وفاتي، وكأني بالقبور قد زيد فيها قبري، وأقبلت الديدان نحوي وبادرت مسرعة إلى ما قدر لها من الرزق في بدني، ومزقت لفائف كفني، فلها نشيش فيما بين جلدي ولحمي واختلاف في مفاصلي وعظمي، تأكل فلا تمنع مني ولا تصرف بكيد الآدميين عني. يا ويح نفسي إن تحيرت على الصراط غدًا وسد عني الطريق إلى جنة المأوى. يا ويح نفسي إن سقطت عن الصراط إلى لظى وصرت إلى نار دخانها نار للدنيا. سيدي أبعد الإيمان تعذبني، ومن مقطعات النيران تلبسني، وفي جهنم مع الأشقياء تحشرني، وإلى مالك خازنها تسلمني، وفيها يا ذا العفو والإحسان تدخلني، وعفوك الذي كنت أرجو تحرمني؟ ويحي وكيف تحتمل أغلال النيران عنقي وسرابيل القطران جسمي؟ فيا أكرم الأكرمين قو وهني وفك ما غلق من رهني، واستعملني عمل من استيقن حضور أجله، بل من قد مات فرأى سوء عمله ثم أخر ساعة من نهار ليعمل للجنة أو للنار. يا ولي المؤمنين يا أرحم الراحمين.
Salin sa Tagalog
O Siya na kinakanlungan ng bawat nagtitiwala at nagiging sapat sa bawat lubos na lumalapit sa Kanya. Ginawa Mong relihiyon ko ang pagkilala sa Iyong kaisahan at pagsamba ko ang pagdakila sa Iyo; ginawa Mong mga oras ng pag-iisa sa Iyo ang aking mga oras at pinakamasarap kong sandali ang mga sandali ng pagsamo sa Iyo. Pinarangalan Mo ako sa pag-unawa tungkol sa Iyo at pinamahalaan sa pamamagitan ng pagkatakot sa Iyo. Ibinukod Mo ako sa aking mga kasama at pinatatag at pinarangalan sa aking mga kakilala at kapitbahay. Naging magaan para sa akin alang-alang sa Iyo ang paglayo sa mga kapatid at paglisan sa sariling bayan. Naiinip ako sa pananalita ng mga tao at tila makitid sa akin ang lungga ng mundo; bihag ako sa bilangguan ng buhay at nakagapos sa mga tanikala ng kalungkutan. Aking Panginoon at Tagapangalaga, hantungan at hangarin: kung kinamumuhian ang aking tinig, pupunuin ko ng lupa ang aking bibig at isusuot ang balabal ng lungkot at pagpapakumbaba. Kung minamahal naman ito, higit na mauuhaw ako sa inuming iyon. Sa kabila ng aking takot ay umaasa pa rin ako sa Iyong pagpapatawad. Ginawa Mong kanlungan ng lungkot ang aking puso at pinagmumulan ng dalamhati ang dibdib. Tanging pagkakita sa Iyo ang makapapawi ng aking uhaw at tanging pagmamasid sa Iyo ang makatutupad ng aking hangarin. Aking Diyos, hanggang kailan nakababa ang mga tabing sa pagitan ko at ng pagkalapit sa Iyo at pumapasok sa aking puso ang mga alalahanin dahil dito? Matagal na akong nakatayo sa pintuan, Panginoon ng mga panginoon, naghihintay ng pagtanggap at pag-alis ng tabing. Tumigas ang aking puso, hindi ko nakilala ang aking kalagayan at nagmaramot ng luha ang aking mga mata. Lumipas ang aking buhay at malapit na ang kamatayan. Para ko nang nakikita ang aking libingang idinagdag sa mga libingan at ang mga uod na lumalapit, nagmamadali sa itinakdang pagkain sa aking katawan. Pinupunit nila ang aking saplot, gumagapang sa pagitan ng balat at laman at sa mga kasukasuan at buto; kumakain nang walang pumipigil at walang paraan ng tao upang ilayo sila. Kaawa-awa ako kung malito ako bukas sa Tulay at maharangan ang daan ko sa Paraiso. Kaawa-awa ako kung mahulog mula sa Tulay tungo sa naglalagablab na Apoy, na maging usok nito ay apoy para sa mundo. Panginoon, parurusahan Mo ba ako matapos ang pananampalataya, dadamitan ng mga kasuotang apoy, titipunin sa Impiyerno kasama ng mga sawi at ipauubaya kay Malik na tagabantay nito? Ipapasok Mo ba ako roon, O Nagmamay-ari ng pagpapatawad at kabutihan, at pagkakaitan ng kapatawarang inaasahan ko? Kaawa-awa ako! Paano kakayanin ng aking leeg ang mga tanikala ng Apoy at ng katawan ang mga damit na alkitran? O Pinakabukas-palad, palakasin Mo ang aking kahinaan at kalagin ang pagkakasangla ko. Gamitin Mo ako sa gawa ng taong tiyak na malapit na ang kamatayan; bagkus, ng taong namatay na, nakita ang kasamaan ng kanyang gawa at saka binigyan ng isa pang oras ng araw upang gumawa para sa Paraiso o sa Apoy. O Tagapangalaga ng mga mananampalataya, Pinakamaawain sa mga maawain.
Sanggunian: Tingnan ang mga sangguniang nakasaad sa orihinal na teksto ng card. Walang hiwalay na detalyadong sanggunian.