Papuri sa Una at Huli

Du‘a 1110

Papuri sa Una at Huli

Panalanging pampanitikan mula sa pinangalanang sanggunian; hindi ito awtomatikong hadith ng Propeta. Kumpleto ang salin ayon sa tekstong nasa orihinal na koleksiyon.

الحمد لله الأول الآخر ، الباطن الظاهر ، الذي هو بكل شيء عليم ، الأول فليس قبله شيء ، الآخر فليس بعده شيء ، الظاهر فليس فوقه شيء ، الباطن فليس دونه شيء ، الأزلي القديم الذي لم يزل موجودا موصوفا بصفات الكمال ، ولا يزال دائما مستمرا باقيا سرمديا بلا انقضاء ولا انفصال ولا زوال ، يعلم دبيب النملة السوداء على الصخرة الصماء في الليلة الظلماء ، وعدد الرمال ، وهو العلي الكبير المتعال ، العلي العظيم الذي خلق كل شيء فقدره تقديرا ، ورفع السماوات بغير عمد ، وزينها بالكواكب الزاهرات ، وجعل فيها سراجا وقمرا منيرا ، وسوى فوقهن سريرا شرجعا عاليا منيفا متسعا مقببا مستديرا ، هو العرش العظيم له قوائم عظام تحمله الملائكة الكرام ، وتحفه الكروبيون عليهم الصلاة والسلام ولهم زجل بالتقديس والتعظيم وكذا أرجاء السماوات مشحونة بالملائكة ، ويفد منهم في كل يوم سبعون ألفا إلى البيت المعمور بالسماء السابعة ، لا يعودون إليه آخر ما عليهم في تهليل وتحميد وتكبير وصلاة وتسليم . ووضع الأرض للأنام على تيار الماء ، وجعل فيها رواسي من فوقها وبارك فيها وقدر فيها أقواتها ، في أربعة أيام سواء للسائلين قبل خلق السماء ، وأنبت فيها من كل زوجين اثنين دلالة للألباء من جميع ما يحتاج العباد إليه في شتائهم وصيفهم ولكل ما يحتاجون إليه ويملكونه من حيوان بهيم . وبدأ خلق الإنسان من طين ، وجعل نسله من سلالة من ماء مهين في قرار مكين ، فجعله سميعا بصيرا بعد أن لم يكن شيئا مذكورا ، وشرفه بالعلم والتعليم ، خلق بيده الكريمة آدم أبا البشر وصور جثته ونفخ فيه من روحه ، وأسجد له ملائكته وخلق منه زوجه حواء أم البشر ، فآنس بها وحدته وأسكنها جنته وأسبغ عليهما نعمته ، ثم أهبطهما إلى الأرض ; لما سبق في ذلك من حكمة الحكيم ، وبث منهما رجالا كثيرا ونساء وقسمهم بقدره العظيم : ملوكا ورعاة ، وفقراء وأغنياء ، وأحرارا وعبيدا ، وحرائر وإماء ، وأسكنهم أرجاء الأرض طولها والعرض ، وجعلهم خلائف فيها يخلف البعض منهم البعض إلى يوم الحساب والعرض على العليم الحكيم ، وسخر لهم الأنهار من سائر الأقطار تشق الأقاليم إلى الأمصار ما بين صغار وكبار ، على مقدار الحاجات والأوطار ، وأنبع لهم العيون والآبار ، وأرسل عليهم السحاب بالأمطار; فأنبت لهم سائر صنوف الزروع والثمار وآتاهم من كل ما سألوه بلسان حالهم وقالهم : وإن تعدوا نعمة الله لا تحصوها إن الإنسان لظلوم كفار [ إبراهيم : 34 ] . فسبحان الكريم الغني العظيم الحليم ، وكان من أعظم نعمه عليهم وإحسانه إليهم بعد أن خلقهم ورزقهم ويسر لهم السبيل وأنطقهم ; أن أرسل رسله إليهم وأنزل كتبه عليهم مبينة حلاله وحرامه وأخباره وأحكامه وتفصيل كل شيء في المبدأ والمعاد إلى يوم القيامة; فالسعيد من قابل الأخبار بالتصديق والتسليم ، والأوامر بالانقياد ، والنواهي بالتعظيم ; ففاز بالنعيم المقيم وزحزح عن مقام المكذبين في الجحيم ذات الزقوم والحميم والعذاب الأليم . أحمده حمدا كثيرا طيبا مباركا فيه يملأ أرجاء السماوات والأرضين دائما أبد الآبدين ودهر الداهرين إلى يوم الدين ، في كل ساعة وأوان ، ووقت وحين ، كما ينبغي لجلاله العظيم وسلطانه القديم ووجهه الكريم ، وأشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريك له ، ولا ولد له ولا والد له ولا صاحبة له ، ولا نظير له ولا وزير له ولا مشير له ، ولا عديد ولا نديد ولا قسيم ، وأشهد أن محمدا عبده ورسوله وحبيبه وخليله المصطفى من خلاصة العرب العرباء من الصميم ، خاتم الأنبياء ، وصاحب الحوض الأكبر الرواء صاحب الشفاعة العظمى يوم القيامة ، وحامل اللواء الذي يبعثه الله المقام المحمود الذي يرغب إليه فيه الخلق كلهم حتى الخليل إبراهيم صلى الله عليه وعلى سائر إخوانه من النبيين والمرسلين وسلم وشرف وكرم أزكى صلاة وتسليم وأعلى تشريف وتكريم ورضي الله عن جميع أصحابه الغر الكرام السادة النجباء الأعلام خلاصة العالم بعد الأنبياء ما اختلط الظلام بالضياء وأعلن الداعي بالنداء وما نسخ النهار ظلام الليل البهيم .

Salin sa Tagalog

Ang lahat ng papuri ay sa Allah, ang Una, Huli, Nakalingid at Hayag, Nakaaalam sa lahat. Siya ang Una kaya walang nauna sa Kanya; ang Huli kaya walang pagkatapos Niya; ang Hayag kaya walang nasa ibabaw Niya; ang Nakalingid kaya walang mas malapit kaysa sa Kanya. Siya ang Walang Pasimulang laging Umiiral, may mga ganap na katangian at patuloy na nananatili magpakailanman, walang wakas, pagkaputol o paglaho. Alam Niya ang paggapang ng itim na langgam sa matigas na bato sa madilim na gabi at ang bilang ng buhangin. Siya ang Kataas-taasan, Dakila at Mataas. Nilikha Niya ang bawat bagay at itinakda nang wasto. Itinaas ang mga langit nang walang haligi, pinalamutian ng nagniningning na mga bituin at nilagyan ng ilawan at nagliliwanag na buwan. Sa ibabaw ng mga iyon ay inayos ang mataas, malawak at tila bilugang bubong na luklukan: ang Dakilang Trono na may malalaking haligi, dinadala ng mararangal na anghel at pinalilibutan ng mga kerubin, sumakanila ang pagpapala at kapayapaan. Umaalingawngaw ang kanilang pagpapabanal at pagdakila. Puno rin ng mga anghel ang mga dako ng langit. Araw-araw ay may pitumpung libong pumapasok sa Bahay na Palaging Dinadalaw sa ikapitong langit, hindi na muling bumabalik doon, patuloy sa pagkilala sa kaisahan, papuri, pagdakila, panalangin at kapayapaan. Inilagay Niya ang lupa para sa mga nilalang sa agos ng tubig, nilagyan ng matatag na mga bundok sa ibabaw, pinagpala at tinakdaan ng mga panustos sa loob ng apat na araw, pantay para sa mga nagtatanong, bago likhain ang langit. Pinatubo Niya rito ang bawat pares bilang tanda sa mga may isip: lahat ng kailangan ng mga lingkod sa taglamig at tag-init at ng mga hayop na kailangan at pag-aari nila. Sinimulan Niya ang paglikha ng tao mula sa luwad at ang mga inapo mula sa hinangong hamak na likido sa ligtas na lagakan. Ginawa siyang nakakarinig at nakakikita matapos maging bagay na hindi nababanggit, at pinarangalan sa kaalaman at pagtuturo. Nilikha Niya sa marangal Niyang kamay si Adam, ama ng sangkatauhan, hinubog ang katawan at hinipan ng espiritung mula sa Kanya. Pinatirapa Niya ang mga anghel sa kanya at nilikha mula sa kanya ang asawang si Hawwa, ina ng sangkatauhan, upang pawiin ang pag-iisa. Pinatira Niya sila sa Paraiso at pinalaganap ang biyaya, pagkatapos ay ibinaba sa lupa ayon sa naunang karunungan ng Marunong. Mula sa kanila ay pinalaganap ang maraming lalaki at babae at hinati sa dakilang tadhana bilang mga hari at pastol, dukha at mayaman, malaya at alipin, malalayang babae at aliping babae. Pinatira Niya sila sa haba at lawak ng lupa bilang sunud-sunod na mga kahalili hanggang Araw ng Pagsusulit at pagharap sa Nakaaalam at Marunong. Pinasailalim sa kanila ang mga ilog na bumabagtas sa mga lupain patungo sa mga lungsod, maliit at malaki ayon sa pangangailangan. Nagpaagos ng mga bukal at balon at nagpadala ng mga ulap na may ulan, kaya tumubo ang sari-saring pananim at bunga. Ibinigay Niya ang lahat ng hinihingi nila sa kalagayan at pananalita: ‘Kung bibilangin ninyo ang biyaya ng Allah, hindi ninyo ito mabibilang. Tunay na ang tao ay mapang-api at walang utang na loob’ (Ibrahim 14:34). Luwalhati sa Mapagbigay, Walang Pangangailangan, Dakila at Mapagtimpi. Isa sa pinakadakilang biyaya at kabutihan Niya, matapos silang likhain, tustusan, padaliin ang landas at pagsalitain, ay ang pagsugo ng mga sugo at pagpapahayag ng mga aklat. Nilinaw ng mga ito ang Kanyang pinahihintulutan at ipinagbabawal, mga balita at hatol, at detalye ng simula at pagbabalik hanggang Araw ng Muling Pagkabuhay. Mapalad ang tumanggap sa mga balita nang may paniniwala at pagpapasakop, sa mga utos nang may pagsunod at sa mga pagbabawal nang may paggalang. Nakamit niya ang walang-hanggang ligaya at inilayo sa tirahan ng mga tumatanggi sa Impiyernong may zaqqum, kumukulong tubig at masakit na parusa. Pinupuri ko Siya nang masagana, mabuti at pinagpala, papuring pupuno sa mga dako ng mga langit at lupa magpakailanman hanggang Araw ng Paghuhukom, sa bawat oras, panahon at sandali, gaya ng nararapat sa dakilang kamahalan, walang-pasimulang kapangyarihan at marangal Niyang Mukha. Sumasaksi akong walang diyos kundi ang Allah lamang, walang katambal, anak, magulang, asawa, katumbas, ministro, tagapayo, kahalili, kapantay o kahati. Sumasaksi akong si Muhammad ang Kanyang lingkod at sugo, minamahal at matalik na kaibigan, hinirang mula sa pinakadalisay na liping Arab, pangwakas sa mga propeta, may pinakamalaking Lawang pumapawi ng uhaw at dakilang pamamagitan sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Siya ang may watawat at itataas ng Allah sa kapuri-puring katayuang nanaisin ng lahat ng nilalang, maging ni Ibrahim na matalik na kaibigan. Pagpalain, pagkalooban ng kapayapaan, parangalan at dakilain siya ng Allah at ang lahat ng kanyang mga kapatid na propeta at sugo sa pinakadalisay na pagpapala at pinakamataas na karangalan. Kalugdan ng Allah ang lahat ng kanyang mararangal at tanyag na mga Kasamahan, pinili sa daigdig matapos ang mga propeta, habang naghahalo ang dilim at liwanag, hayagang tumatawag ang tagapag-anyaya at inaalis ng araw ang makapal na dilim ng gabi.

Sanggunian: Tingnan ang mga sangguniang nakasaad sa orihinal na teksto ng card. Walang hiwalay na detalyadong sanggunian.

Buksan ang card →
↑ Bumalik sa itaas

Tulungan ang proyektong maabot ang isang bagong tao

Ibahagi ang maikling pagpapakilala, mga paalala tungkol sa gantimpala at direktang link sa pahinang ito ng donasyon.

Ibahagi sa WhatsApp

Mga pagbisita sa website…