Pag-alaala pagkatapos ng Fajr
* وعن سهل بن معاذ عن أبيه رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: من قعد في مصلاه حين ينصرف من صلاة الصبح حتى يسبح ركعتي الضحى لا يقول إلا خيرا غفر له خطاياه وإن كانت أكثر من زبد البحر (رواه أحمد وأبو داود وأبو يعلى) وأظنه قال من صلى صلاة الفجر ثم قعد يذكر الله حتى تطلع الشمس وجبت له الجنة.
Gabay sa pagbigkas
Wa ʿan Sahli bni Muʿādhin ʿan abīhi raḍiyallāhu ʿanhu anna Rasūlallāhi ṣallallāhu ʿalayhi wa sallama qāla: Man qaʿada fī muṣallāhu ḥīna yanṣarifu min ṣalātiṣ-ṣubḥi ḥattā yusabbiḥa rakʿatay aḍ-ḍuḥā lā yaqūlu illā khayran ghufira lahu khaṭāyāhu wa in kānat akthara min zabadil-baḥri. Rawāhu Aḥmadu wa Abū Dāwuda wa Abū Yaʿlā. Wa aẓunnuhu qāla: Man ṣallā ṣalātal-fajri thumma qaʿada yadhkurullāha ḥattā taṭluʿash-shamsu wajabat lahul-jannatu.
Salin sa Tagalog
Isinalaysay ni Sahl ibn Mu‘adh mula sa kanyang ama, kalugdan siya ng Allah, na sinabi ng Sugo ng Allah, pagpalain siya ng Allah at pagkalooban ng kapayapaan: Ang manatiling nakaupo sa kanyang lugar ng pagdarasal matapos ang pagdarasal sa umaga hanggang magdasal ng dalawang rak‘ah ng Duha, na walang sinasabi kundi mabuti, ay patatawarin sa kanyang mga pagkakamali kahit higit pa sa bula ng dagat. [Isinalaysay nina Ahmad, Abu Dawud, at Abu Ya‘la]. Sa palagay ko, sinabi niya: Ang nagsagawa ng Fajr, pagkatapos ay naupo upang alalahanin ang Allah hanggang sumikat ang araw, ay magkakaroon ng tiyak na Paraiso.
Sanggunian: الترغيب والترهيب ج1/ص178