รายการที่ 53
إلهي: كلُّ ما أقوله فأنت فوقه، وكلُّ ما أُضمِرُه فأنت أعلى منه، فالقولُ لا يأتي على حقك في نعمتك، والضمير لا يحيط بكُنْهك، وكيف نقدر على شيء من ذلك، وقد ملكتنا في الأول حين خلقتنا، وقدرت علينا في الثاني حين صرفتنا؟ فالقول وإن كان فيك فهو منك، والخاطر وإن كان من أجلك فهو لك، من الجهل أن أصفك بغير ما وصفتَ به نفسك، ومن سُوء الأدب أن أعرِّفَك بغير ما عرَّفَتني به حقيقتُك، ومن الجُرأة أن أعترض على حُكمك وإن ساءني، ومن الخِذْلان أن أظُنَّ أن تدبيري لنفسي أصلحُ من تدبيرك، كيف يكونُ الظنُّ صواباً والعجز مني ظاهرٌ والقدرة منك شائعة؟ هيهات: أسلمتُ لك وجهي سائلاً رِفْدَك، وأضرعت لك خدي طالباً فضل ما عندك، وهجرتُ كل من ثناني إلى غيركُ، وكذَّبتُ كل من أيأسني من خيرك، وعاديت فيك كلَّ من أشار إلى سواك...
คำอ่านอักษรละติน
Ilāhī, kullu mā aqūluhu fa Anta fawqahu, wa kullu mā uḍmiruhu fa Anta aʿlā minhu, fal-qawlu lā yaʾtī ʿalā ḥaqqika fī niʿmatika, waḍ-ḍamīru lā yuḥīṭu bikunhika, wa kayfa naqdiru ʿalā shayʾin min dhālika, wa qad malaktanā fil-awwali ḥīna khalaqtanā, wa qadarta ʿalaynā fith-thānī ḥīna ṣarraftanā? Fal-qawlu wa in kāna fīka fa Huwa minka, wal-khāṭiru wa in kāna min ajlika fa Huwa laka, minal-jahli an aṣifaka bighayri mā waṣafta bihi nafsaka, wa min sūʾil-adabi an uʿarrifaka bighayri mā ʿarrafatnī bihi ḥaqīqatuka, wa minal-jurʾati an aʿtariḍa ʿalā ḥukmika wa in sāʾanī, wa minal-khidhlāni an aẓunna anna tadbīrī linafsī aṣlaḥu min tadbīrika, kayfa yakūnuẓ-ẓannu ṣawāban wal-ʿajzu minnī ẓāhirun wal-qudratu minka shāʾiʿatun? Hayhāta, aslamtu laka wajhī sāʾilan rifdaka, wa aḍraʿtu laka khaddī ṭāliban faḍla mā ʿindaka, wa hajartu kulla man thanānī ilā ghayrika, wa kadhdhabtu kulla man ayʾasanī min khayrika, wa ʿādaytu fīka kulla man ashāra ilā siwāka.
คำแปลภาษาไทย
โอ้อัลลอฮ์ พระองค์ทรงเหนือทุกสิ่งที่ข้าพระองค์กล่าวได้ และยิ่งใหญ่กว่าทุกสิ่งที่เก็บในหัวใจ ถ้อยคำไม่อาจเติมสิทธิ์พระองค์สำหรับความโปรดปราน และความคิดไม่อาจครอบคลุมแก่นแท้ เราจะทำได้อย่างไรในเมื่อทรงครอบครองเราตั้งแต่ขณะแรกที่สร้าง และทรงใช้อำนาจขณะจัดกิจการภายหลัง แม้ถ้อยคำเกี่ยวกับพระองค์ก็มาจากพระองค์ แม้ความคิดเพื่อพระองค์ก็เป็นของพระองค์ เป็นความไม่รู้ที่จะพรรณนานอกสิ่งที่ทรงพรรณนาพระองค์เอง เป็นมารยาทเสียที่จะนิยามต่างจากที่ทรงทำให้ข้าพระองค์รู้จัก เป็นความบังอาจที่จะคัดค้านคำตัดสินแม้ทำให้เจ็บปวด และเป็นการถูกทอดทิ้งที่จะคิดว่าการจัดกิจการตนเองดีกว่าของพระองค์ ความคิดเช่นนั้นจะถูกได้อย่างไรในเมื่อความอ่อนแอของข้าพระองค์ชัด และพระอำนาจปรากฏ ห่างไกลจากเช่นนั้น ข้าพระองค์ยอมมอบใบหน้าต่อพระองค์ ขอความช่วยเหลือ และแนบแก้มอย่างต่ำต้อย แสวงหาความโปรดปรานที่พระองค์ทรงมี ข้าพระองค์ละทุกผู้ที่ชี้สู่ผู้อื่น ปฏิเสธทุกผู้ที่ทำให้สิ้นหวังในความดีของพระองค์ และต่อต้านทุกผู้ที่ชี้ไปหาผู้อื่นเพื่อพระองค์...
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ