รายการที่ 102
اللهم إني عبدك ابن عبدك ابن أمتك، ناصيتي بيدك، ماض في حكمك عدل فيّ قضاؤك، أسألك بكل اسم هو لك سميت به نفسك أو أنزلته في كتابك أو علمته أحدا من خلقك أو استأثرت به في علم الغيب عندك، أن تجعل القرآن ربيع قلبي ونور صدري وجلاء حزني وذهاب همي.
คำอ่านอักษรละติน
Allāhumma innī ʿabduka ibnu ʿabdika ibnu amatika, nāṣiyatī biyadika, māḍin fiyya ḥukmuka ʿadlun fiyya qaḍāʾuka, asʾaluka bikullismin huwa laka sammayta bihi nafsaka aw anzaltahu fī kitābika aw ʿallamtahu aḥadan min khalqika aw istaʾtharta bihi fī ʿilmil-ghaybi ʿindaka, an tajʿalal-Qurʾāna rabīʿa qalbī wa nūra ṣadrī wa jalāʾa ḥuznī wa dhahāba hammī.
คำแปลภาษาไทย
โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์คือบ่าว บุตรบ่าวชายและหญิงของพระองค์ กระหม่อมในพระหัตถ์ คำตัดสินเป็นผลและพระกำหนดยุติธรรม ขอต่อพระองค์ด้วยทุกพระนามที่ทรงตั้ง ประทานในคัมภีร์ สอนสิ่งถูกสร้าง หรือเก็บไว้ในความรู้เร้นลับ โปรดให้กุรอานเป็นฤดูใบไม้ผลิแห่งหัวใจ แสงทรวงอก สิ่งขจัดเศร้าและปลดกังวล
แหล่งอ้างอิง: Jāmiʿ al-Duʿāʾ · Sunnah #44افتح الصفحة في الكتاب ↗