ชีวิตชนรุ่นแรก · หน้า 16
رضا العبد عن الله وعن أقداره وعدم الشكوى للمخلوق: قال عبد الله بن عمر الكوفي: كان عندنا بالكوفة رجل قد خرج عن دنيا واسعة وتعبّد، قال: وكان الفضيل بن عياض بالكوفة في أيامه قال: فقدم ابن المبارك، فقال له الفضيل: إن ها هنا رجلاً من المتعبدين قد خرج عن دنيا فامض بنا إليه ننظر عقله، قال: فجاؤوا إليه وهو عليل، وعليه عباءة، وتحت رأسه قطعةُ لبنة، قال: فسلّم ابن المبارك عليه، ثم قال: يا أخي بلغنا أنه ما ترك عبدٌ شيئًا لله، إلا عوّضه الله ما هو أكثر منه، فما عوّضك؟ قال: الرضا بما أنا فيه. فقال ابن المبارك: حسبك، وقاما على ذلك. [صفة الصفوة 3/129].
คำแปลภาษาไทย
การยอมรับอัลลอฮ์และกำหนดของพระองค์โดยไม่บ่นต่อผู้คน อับดุลลอฮ์ อิบนุอุมัร อัลกูฟี กล่าวว่า ในกูฟามีชายสละทรัพย์ทางโลกมากและอุทิศบูชา อัลฟุฎ็อยล์ อิบนุอิยาฎอยู่กูฟาในยุคเขา เมื่ออิบนุลมุบาร็อกมาถึง อัลฟุฎ็อยล์บอก “มีผู้บูชาที่ละทรัพย์โลก มาดูความเข้าใจเขาว่าถูกเพียงใด” ไปหาเมื่อเขาป่วย สวมเสื้อคลุม หนุนเศษอิฐ อิบนุลมุบาร็อกทักแล้วว่า “พี่น้อง เราได้ยินว่าบ่าวละสิ่งใดเพื่ออัลลอฮ์ พระองค์จะแทนด้วยสิ่งใหญ่กว่า ทรงให้อะไรแทน?” เขาตอบ “พอใจสภาพที่อยู่” ท่านบอก “นั่นพอแล้วสำหรับท่าน” ทั้งสองจบเพียงนั้น [ศิฟะตุศศ็อฟวะฮ์ 3/129]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ