ชีวิตชนรุ่นแรก · หน้า 17
الخوف والخشية: قال سفيان: بلغنا أن أم الربيعِ بن خثيم رحمه الله كانت تنادي، فتقول: يا بنيّ، يا ربيع، ألا تنام، فيقول: يا أماه من جنّ عليه الليل وهو يخاف البيات حُق له أن لا ينام. قال: فلما بلغ ورأت ما يلقى من البكاء والسهر نادته فقالت: يا بني لعلك قتلت قتيلاً؟ فقال: نعم يا والدة، قتلت قتيلاً، فقالت: ومن هذا القتيل يا بني نتحمل على أهله فيُعْفوك، والله لو علموا ما تلقَى من البكاء والسهر لقد رحموك، فيقول: يا والدتي هيَ نفسِي. [صفة الصفوة 3/43].
คำแปลภาษาไทย
ความกลัวและเกรงขาม สุฟยานกล่าว มีข่าวว่าแม่อัรร่อบีอ์ อิบนุคุษัยม์ ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน เรียก “ลูก ร่อบีอ์ ไม่นอนหรือ?” ตอบ “แม่ คนที่ค่ำคืนมาถึงและกลัวจู่โจมย่อมมีเหตุไม่นอน” เมื่อโตและแม่เห็นร้องกับอดนอน จึงถาม “ลูก ฆ่าใครหรือ?” ตอบ “ใช่ แม่ ฉันฆ่าคน” แม่ว่า “ฆ่าใคร? เราจะขอครอบครัวเขาให้อภัย ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ หากรู้ว่าร้องและอดนอนมากเท่าใด พวกเขาจะเมตตา” ตอบ “แม่ คือจิตของฉันเอง” [ศิฟะตุศศ็อฟวะฮ์ 3/43]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ