ชีวิตชนรุ่นแรก · หน้า 17
الخوف والخشية: عن مالك بن ضيغم قال: حدثني الحكم بن نوح رحمه الله قال: بكى أبوك ليلة من أول الليل إلى آخره ولم يسجد فيها سجدة ولم يركع فيها ركعة، ونحن معه في البحر، فلما أصبحنا قلت: يا أبا مالك لقد طالت ليلتك لا مصليا ولا داعيا فبكى، ثم قال: لو يعلم الخلائق ماذا يستقبلون غداً ما لذوا بعيش أبداً، إني والله لما رأيت الليل وهوله وشدة سواده، ذكرت به الموقف وشدة الأمر هناك، وكل امرئ يومئذ تهمه نفسه، لا يغني والد عن ولده، ولا مولود هو جاز عن والده شيئا. [موسوعة ابن أبي الدنيا 3/227].
คำแปลภาษาไทย
ความกลัวและเกรงขาม มาลิก อิบนุฎ็อยฆ็อม กล่าวว่า อัลหะกัม อิบนุนูห์ ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน บอก “พ่อท่านร้องแต่ต้นคืนจนจบ ไม่สุญูดหรือรุกูอ์หนึ่งครั้ง ขณะเราอยู่ทะเลด้วยกัน” เช้าฉันบอก “อบูมาลิก คืนยาวแต่ไม่ละหมาดหรือขอพร” ท่านร้องกล่าว “หากสิ่งสร้างรู้พรุ่งนี้รออะไร จะไม่สุขชีวิตเลย ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ เมื่อเห็นคืน ความน่ากลัวและมืดจัด ฉันนึกถึงยืนเบื้องอัลลอฮ์และความรุนแรงขณะนั้น ทุกคนห่วงตน พ่อช่วยลูกไม่ได้ ลูกช่วยพ่อไม่ได้เลย” [สารานุกรมอิบนุอะบิดดุนยา 3/227]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ