ชีวิตชนรุ่นแรก · หน้า 17
الخوف والخشية: عن عطاء بن أبي رباح، قال: حدثتني فاطمة امرأة عمر بن عبد العزيز رحمه الله أنها دخلت عليه، فإذا هو في مُصَلاَّه يدُهُ على خدِّه، سائلة دموعه، فقلت: يا أمير المؤمنين! ألشيءٍ حدث؟ قال: يا فاطمةُ! إني تقلَّدت أمرَ أمَّة محمد صلى الله عليه وسلم، فتفكَّرْتُ في الفقير الجائع، والمريض الضائعِ، والعاري المجهود، والمظلوم المقهُور، والغريب المأسور، والكبير، وذي العيال في أقطار الأرض، فعلمتُ أنَ ربِّي سيسألني عنهم، وأن خَصْمَهُمْ دونهم محمَّدٌ صلى الله عليه وسلم فخشيتُ ألا تثبتَ لي حُجَّة عند خصومته، فَرَحِمْتُ نفسي فَبَكيْتُ. [السير (تهذيبه) 2 / 589].
คำแปลภาษาไทย
ความกลัวและเกรงขาม อะฏออ์ อิบนุอะบีเราะบาห์ กล่าวว่า ฟาฏิมะฮ์ภรรยาอุมัร อิบนุอับดุลอะซีซ ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน เล่าว่า เข้าไปพบท่านในที่ละหมาด มือแนบแก้ม น้ำตาไหล ถาม “ผู้นำผู้ศรัทธา มีอะไรเกิด?” ตอบ “ฟาฏิมะฮ์ ฉันดูแลประชาคมมุหัมมัด ขออัลลอฮ์ประทานพรและสันติแก่ท่าน คิดถึงคนจนหิว คนป่วยถูกละเลย คนอิดโรยไร้เสื้อ ผู้ถูกอธรรม คนต่างถิ่นถูกจับ คนแก่ และคนต้องเลี้ยงครอบครัวทั่วแดน รู้ว่าพระผู้อภิบาลจะถาม และมุหัมมัด ขออัลลอฮ์ประทานพรและสันติแก่ท่าน จะเป็นคู่กรณีแทนพวกเขา กลัวไม่มีข้อแก้ตัวดี จึงสงสารตนและร้อง” [สิยัร ฉบับย่อ 2/589]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ