ชีวิตชนรุ่นแรก · หน้า 17
الخوف والخشية: عن محمد بن المنكدر رحمه الله: أنه بينما هو ذات ليلة قائم يصلي إذ استبكى، فكثر بكاؤه حتى فزع له أهله، فسألوه: ما الذي أبكاك؟ فاستعجَمَ عليهم، فتمادى في البكاء، فأرسلوا إلى أبي حازم وأخبروه بأمره، فجاء أبو حازم إليه، فإذا هو يبكي، فقال: يا أخي ما الذي أبكاك قد رُعْتَ أهْلك؟ فقال له: إني مرت بي آية من كتاب الله - عزَّ وجلَّ. قال: ما هي؟ قال: قول الله - عزَّ وجلَّ -: " وَبَدَا لَهُم مِّنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ " [الزمر:47] قال: فبكى أبو حازم معه، واشتدّ بكاؤهما. قال: فقال بعض أهله لأبي حازم: جئنا بك لتفرّج عنه فزِدْته. قال: فأخبرهم ما الذي أبكاهما. [صفة الصفوة 2/479].
คำแปลภาษาไทย
ความกลัวและเกรงขาม มุหัมมัด อิบนุลมุนกะดิร ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน ยืนละหมาดคืนหนึ่งแล้วร้องมากจนครอบครัวตื่นตระหนก ถามเหตุแต่พูดให้เข้าใจไม่ได้และร้องต่อ ส่งตามอบูหาซิมและเล่าเรื่อง เมื่อมาพบกำลังร้อง ถาม “พี่น้อง ทำไมร้อง? ทำครอบครัวกลัวแล้ว” ตอบ “โองการในคัมภีร์อัลลอฮ์ผู้ทรงอำนาจเกรียงไกรผ่านใจ” ถามโองการใด ตอบ “อัลลอฮ์ผู้ทรงอำนาจเกรียงไกรตรัส สิ่งที่ไม่เคยคาดจะปรากฏจากอัลลอฮ์แก่พวกเขา” [39:47] อบูหาซิมร้องร่วมยิ่งหนัก คนในบ้านบอก “พามาปลอบ กลับทำหนักขึ้น” อบูหาซิมจึงบอกเหตุที่ทั้งคู่ร้อง [ศิฟะตุศศ็อฟวะฮ์ 2/479]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ