ชีวิตชนรุ่นแรก · หน้า 17
الرجاء وإحسان الظن بالله: عن أبي هريرة رضى الله عنه قال: يدني الله العبد يوم القيامة فيضع عليه كنفه فيستره من الخلائق كلها ويدفع إليه كتابه في ذلك الستر فيقول: اقرأ يا ابن آدم كتابك قال: فيمر بالحسنة فيبيض وجهه ويسر بها قلبه قال: فيقول الله - عزَّ وجلَّ - له: تعرف يا عبدي، فيقول: نعم أي رب أعرف، قال فيقول: فإني تقبلتها منك، قال: فيخر لله ساجدًا قال: فيقول: ارفع رأسك يا ابن آدم وعد في كتابك قال: فيمر بالسيئة فيسود وجهه ويوجل منها قلبه فيقول الله - عزَّ وجلَّ -: أتعرف يا عبدي؟ قال: فيقول: نعم يا رب أعرف، قال: فيقول: إني قد غفرتها لك، قال: فلا يزال حسنة تقبل فيسجد وسيئة تغفر فيسجد ولا يرى الخلائق منه إلا السجود قال: حتى ينادي الخلائق بعضها بعضًا طوبى لهذا العبد لم يعص الله قط، قال: ولا يدرون ما قد لقي فيما بينه وبين الله مما قد وقفه عليه. [الزهد للإمام أحمد / 316].
คำแปลภาษาไทย
ความหวังและคิดดีต่ออัลลอฮ์ อบูฮุร็อยเราะฮ์ ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน กล่าวว่า วันฟื้นคืนชีพอัลลอฮ์ทรงดึงบ่าวใกล้ วางม่านปิด ซ่อนจากสรรพสิ่ง ยื่นบันทึกในที่ซ่อน ตรัส “อ่านบันทึก ลูกหลานอาดัม” พบความดี หน้าสว่างใจยินดี ถาม “จำได้ไหม บ่าวข้า?” ตอบ “ใช่ พระผู้อภิบาล” ตรัส “ข้ารับแล้ว” เขาสุญูด ตรัส “เงย ลูกหลานอาดัม กลับบันทึก” พบความชั่ว หน้าคล้ำใจสั่น ถาม “จำได้ไหม บ่าวข้า?” ตอบ “ใช่ พระผู้อภิบาล” ตรัส “ข้าอภัยแล้ว” เขาสุญูดต่อทุกความดีที่รับและชั่วที่อภัย สิ่งสร้างเห็นเพียงสุญูด เรียกกัน “บ่าวนี้จำเริญ ไม่เคยฝ่าฝืนอัลลอฮ์!” ไม่รู้สิ่งผ่านระหว่างเขากับอัลลอฮ์เมื่อทรงแสดงงาน [อัซซุฮ์ด อิมามอะห์มัด 316]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ