ชีวิตของชนรุ่นแรก · หน้า 20
كلام السلف في تفضيل السكوت على الكلام أحيانًا، والعكس: عن عبيد الله بن أبي جعفر رحمه الله، قال: إذا كان المرءُ يحدث في مجلس فأعجبه الحديث، فليمسك. وإذا كان ساكتًا، فأعجبه السكوتُ فليتحدَّث. [السير (تهذيبه) 2/625، موسوعة ابن أبي الدنيا 7/80].قال ابن رجب رحمه الله: وهذا حسن، فإن من كان كذلك كان سكوته وحديثه لمخالفة هواه وإعجابه بنفسه، ومن كان كذلك كان جديرًا بتوفيق الله إياه وتسديده في نطقه وسكوته، لأن كلامه وسكوته يكون لله عزّ وجلّ، وبكلّ حال فالتزام الصمت مطلقًا واعتقاده قربة إما مطلقًا أو في بعض العبادات، كالحج والاعتكاف والصيام منهيّ عنه. جامع العلوم والحكم / 178.
คำแปลภาษาไทย
คำกล่าวของชนรุ่นแรกว่าควรเงียบหรือพูดเมื่อใด: อุบัยดุลลอฮ์ อิบนุ อบีญะอ์ฟัร ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาเขา กล่าวว่า หากบุคคลพูดในที่ชุมนุมและชื่นชมคำพูดของตน ก็จงหยุด หากเขาเงียบและชื่นชมความเงียบของตน ก็จงพูด อิบนุ เราะญับ ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาเขา กล่าวว่า นี่เป็นสิ่งดี เพราะความเงียบและคำพูดของบุคคลเช่นนี้สวนทางกับอารมณ์ใฝ่ต่ำและความหลงตน เขาจึงสมควรได้รับความสำเร็จและทางนำสู่ความถูกต้องจากอัลลอฮ์ ทั้งในการพูดและการเงียบ เพราะแต่ละอย่างทำเพื่ออัลลอฮ์ผู้ทรงยิ่งใหญ่ ไม่ว่าอย่างไร การยึดถือความเงียบโดยเด็ดขาดและเชื่อว่าเป็นการอุทิศตน ไม่ว่าจะโดยทั่วไปหรือในอิบาดะฮ์บางอย่าง เช่น ฮัจญ์ อิอ์ติกาฟ หรือถือศีลอด เป็นสิ่งต้องห้าม [อัซซิยัร ฉบับย่อ 2/625; สารานุกรมอิบนุ อบิดดุนยา 7/80] [ญามิอุลอุลูม วัลหิกัม หน้า 178]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ