หน้า 1
ذم المراء والجدال بوجه عام: عن سلم بن قتيبة، قال: مر بي بشير بن عبد الله بن أبي بكرة رحمه الله فقال: ما يجلسك؟ قلت: خصومة بيني وبين ابن عم لي ادَّعى شيئا في داري. قال: فإن لأبيك عندي يدا، وإني أريد أن أجزيك بها، وإني والله ما رأيت من شيء أذهب لدينٍ، ولا أنقص لمروءةٍ، ولا أضيع للذَّةٍ، ولا أشغل لقلبٍ من خصومة، قال: فقمت لأرجع. فقال خصمي: ما لك؟ قلت: لا أخاصمك. قال: عرفت أنه حقي. قلت: لا، ولكني أكرم نفسي عن هذا، وسأبقيك بحاجتك. قال: فإني لا أطلب منك شيئا، هو لك. [موسوعة ابن أبي الدنيا 4 / 325].
คำแปลภาษาไทย
การประณามการโต้เถียงและโต้แย้งโดยทั่วไป: สัลม์ อิบนุ กุตัยบะฮ์ กล่าวว่า บะชีร อิบนุ อับดิลลาฮ์ อิบนุ อบีบักเราะฮ์ ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาเขา ผ่านมาและถามว่า อะไรให้ท่านนั่งที่นี่ ข้าพเจ้าตอบว่า ข้อพิพาทกับลูกพี่ลูกน้องที่อ้างสิ่งหนึ่งในบ้านข้าพเจ้า เขากล่าวว่า บิดาท่านทำคุณแก่ข้าพเจ้า จึงอยากตอบแทน ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ไม่เห็นอะไรทำลายศาสนา ลดความมีเกียรติ เปลืองความสุข และครองหัวใจยิ่งกว่าข้อพิพาท ข้าพเจ้าลุกไป คู่กรณีถามว่า เป็นอะไร ข้าพเจ้าตอบว่า จะไม่พิพาทกับท่าน เขากล่าวว่า ท่านยอมรับสิทธิข้าแล้ว ข้าพเจ้าตอบว่า ไม่ แต่ข้าให้เกียรติตนเหนือเรื่องนี้ และจะให้ท่านได้สิ่งต้องการ เขากล่าวว่า ถ้าเช่นนั้นข้าไม่ขออะไร เป็นของท่าน [สารานุกรมอิบนุ อบิดดุนยา 4/325]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ