อิสติคอเราะฮ์ (การขอให้อัลลอฮ์ทรงเลือกสิ่งที่ดี)

อิสติคอเราะฮ์ (การขอให้อัลลอฮ์ทรงเลือกสิ่งที่ดี)

قَالَ جَابرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: كَانَ رسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا الْاسْتِخَارَةَ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ، يَقُولُ: ((إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالْأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ، ثُمَّ لْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ العَظِيمِ؛ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلاَّمُ الغُيُوبِ، اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأمْرَ - وَيُسَمِّي حَاجَتَهُ - خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ، وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ – فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ، ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ)).وَمَا نَدِمَ مَنِ اسْتَخَارَ الْخَالِقَ، وَشَاوَرَ الْمَخْلُوقِينَ الْمُؤْمِنِينَ وَتَثَبَّتَ فِي أَمْرِهِ، فَقَدْ قَالَ اللَّه تعالى: ﴿وَشاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ﴾ .

คำอ่านอักษรละติน

Qāla Jābirubnu ʿAbdillāhi raḍiyallāhu ʿanhumā: Kāna Rasūlullāhi ṣallallāhu ʿalayhi wa sallama yuʿallimunal-istikhārata fil-umūri kullihā kamā yuʿallimunas-sūrata minal-Qurʾāni, yaqūlu: Idhā hamma aḥadukum bil-amri falyarkaʿ rakʿatayni min ghayril-farīḍati thumma lyaqul: Allāhumma innī astakhīruka biʿilmika wa astaqdiruka biqudratika wa asʾaluka min faḍlikal-ʿaẓīmi fa-innaka taqdiru wa lā aqdiru wa taʿlamu wa lā aʿlamu wa Anta ʿAllāmul-ghuyūbi. Allāhumma in kunta taʿlamu anna hādhal-amra—wa yusammī ḥājatahu—khayrun lī fī dīnī wa maʿāshī wa ʿāqibati amrī—aw qāla: ʿājilihi wa ājilihi—faqdurhu lī wa yassirhu lī thumma bārik lī fīhi, wa in kunta taʿlamu anna hādhal-amra sharrun lī fī dīnī wa maʿāshī wa ʿāqibati amrī—aw qāla: ʿājilihi wa ājilihi—faṣrifhu ʿannī waṣrifnī ʿanhu waqdur liyal-khayra ḥaythu kāna thumma arḍinī bihi. Wa mā nadima manistakhāral-Khāliqa wa shāwaral-makhlūqīnal-muʾminīna wa tathabbata fī amrihi, faqad qālallāhu taʿālā: Wa shāwirhum fil-amri fa-idhā ʿazamta fatawakkal ʿalallāhi.

คำแปลภาษาไทย

ญาบิร อิบนุ อับดุลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่านทั้งสอง กล่าวว่า ศาสนทูตของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานพรและความสันติแก่ท่าน เคยสอนพวกเราให้ขอทางนำจากอัลลอฮ์ในทุกเรื่อง ดังที่ท่านสอนซูเราะฮ์หนึ่งจากอัลกุรอาน ท่านกล่าวว่า “เมื่อผู้ใดในหมู่พวกท่านตั้งใจจะทำเรื่องหนึ่ง ให้เขาละหมาดสองร็อกอะฮ์นอกเหนือจากละหมาดฟัรฎู แล้วกล่าวว่า โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ขอให้พระองค์ทรงเลือกสิ่งที่ดีด้วยความรู้ของพระองค์ ขอความสามารถด้วยอำนาจของพระองค์ และขอความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่จากพระองค์ พระองค์ทรงสามารถ แต่ข้าพระองค์ไม่สามารถ พระองค์ทรงรู้ แต่ข้าพระองค์ไม่รู้ และพระองค์คือผู้ทรงรู้สิ่งเร้นลับทั้งหลาย โอ้อัลลอฮ์ หากพระองค์ทรงรู้ว่าเรื่องนี้”—แล้วให้เขาระบุความต้องการ—“ดีต่อข้าพระองค์ในศาสนา การดำรงชีพ และผลสุดท้ายแห่งกิจการของข้าพระองค์”—หรือท่านกล่าวว่า “ในผลทั้งระยะใกล้และระยะไกล”—“โปรดกำหนดมันให้ข้าพระองค์ ทำให้มันง่ายสำหรับข้าพระองค์ แล้วประทานความจำเริญแก่ข้าพระองค์ในเรื่องนั้น หากพระองค์ทรงรู้ว่าเรื่องนี้เลวร้ายต่อข้าพระองค์ในศาสนา การดำรงชีพ และผลสุดท้ายแห่งกิจการของข้าพระองค์”—หรือท่านกล่าวว่า “ในผลทั้งระยะใกล้และระยะไกล”—“โปรดให้มันห่างจากข้าพระองค์ และให้ข้าพระองค์ห่างจากมัน โปรดกำหนดความดีให้ข้าพระองค์ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ใด แล้วทำให้ข้าพระองค์พอใจกับมัน” ผู้ที่ขอทางนำจากพระผู้สร้าง ปรึกษาผู้ศรัทธา และพิจารณาเรื่องของตนอย่างรอบคอบ จะไม่เสียใจ อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า “จงปรึกษาพวกเขาในกิจการนั้น แล้วเมื่อเจ้าตัดสินใจแล้ว จงมอบหมายต่ออัลลอฮ์”

แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ