หน้า 7
حال السلف مع القرآن: عن عبد الله بن مسعود رضى الله عنه قال: ينبغي لحامل القرآن أن يعرف بليله إذا الناس نائمون، وبنهاره إذا الناس مفطرون، وبحزنه إذا الناس فرحون، وببكائه إذا الناس يضحكون، وبصمته إذا الناس يخلُطون، وبخشوعه إذا الناس يختالون. وينبغي لحامل القرآن: أن يكون باكيًا محزونًا حليمًا حكيمًا سِكّيتًا، ولا ينبغي لحامل القرآن: أن يكون جافيًا، ولا غافلاً، ولا سخّابًا، ولا صيّاحًا، ولا حديدًا. (رواه الإمام أحمد). [صفة الصفوة 1/188].
คำแปลภาษาไทย
แนวทางของชนรุ่นแรกต่ออัลกุรอาน: อับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน กล่าวว่า “ผู้ทรงอัลกุรอานควรเป็นที่รู้จักด้วยกลางคืนเมื่อผู้คนหลับ ด้วยกลางวันเมื่อผู้คนกิน ด้วยความเศร้าเมื่อผู้คนยินดี ด้วยน้ำตาเมื่อผู้คนหัวเราะ ด้วยความเงียบเมื่อผู้คนพูดพล่าม และด้วยความถ่อมตนเมื่อผู้คนหยิ่ง ผู้ทรงอัลกุรอานควรร้องไห้ เศร้าสลด สุขุม มีปัญญา และสงบ ไม่ควรแข็งกระด้าง หลงลืม เสียงดัง เอะอะ หรือรุนแรง” อิมามอะห์มัดรายงาน [ศิฟัต อัศศ็อฟวะฮ์ 1/188]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ