หน้า 7
حال السلف مع القرآن: عن عبد الله بن إسماعيل قال: حدثني رجل من قيس يكنى أبا عبد الله، قال: بينا أنا ذات ليلة عند الحسن رحمه الله فقام من الليل يصلي، فلم يزل يردد هذه الآية حتى أسحر: " وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللّهِ لاَ تُحْصُوهَا " [إبراهيم: 34]، فلما أصبح قلنا: يا أبا سعيد لم تكن تجاوز هذه الآية سائر الليلة قال: إن فيها معتبرًا، ما أن نرفع طرفًا ولا نرد إلا وقع علينا نعمة، وما لا نعلم من نعم الله أكثر. [موسوعة ابن أبي الدنيا 1/257].
คำแปลภาษาไทย
แนวทางของชนรุ่นแรกต่ออัลกุรอาน: อับดุลลอฮ์ บิน อิสมาอีล เล่าว่า ชายชาวก็อยส์ที่รู้จักว่าอบูอับดุลลอฮ์ บอกฉันว่า คืนหนึ่งฉันอยู่กับอัลหะสัน ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน ท่านลุกละหมาดและอ่านซ้ำจนก่อนรุ่งสางว่า “หากพวกเจ้านับความโปรดปรานของอัลลอฮ์ ก็ไม่อาจนับครบ” [อิบรอฮีม: 34] เช้าเรากล่าวว่า โอ้อบูสะอีด ท่านไม่ผ่านอายะฮ์นี้ทั้งคืน ท่านตอบว่า ในนั้นมีบทเรียน เราไม่เงยหรือลดตา เว้นแต่มีความโปรดปรานตกแก่เรา และความโปรดปรานที่เราไม่รู้ยิ่งมากกว่า [สารานุกรมอิบนุอบิดดุนยา 1/257]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ