หน้า 11
حال السلف مع الفتن والمحن: عن حذيفة المرعشي قال: دخلنا مكة مع إبراهيم بن أدهم رحمه الله، فإذا شقيق البلخي قد حج في تلك السُّنَّة، فاجتمعنا في شق الطواف، فقال إبراهيم لشقيق: على أي شيء أصَّلتم أصلكم؟ قال: أصَّلنا أصلنا على أنا إذا رزقنا أكلنا، وإذا منعنا صبرنا، فقال إبراهيم: هكذا تفعل كلاب بلخ، فقال له شقيق: فعلى ماذا أصَّلتم؟ قال: أصَّلنا على أنا إذا رُزقنا آثرنا وإذا مُنعنا شكرنا وحمدنا، فقام شقيق فجلس بين يدي إبراهيم فقال: يا أستاذ، أنت أستاذنا. [الحلية (تهذيبه) 2 / 492].
คำแปลภาษาไทย
แนวทางของมุสลิมยุคแรกเมื่อเผชิญบททดสอบและความทุกข์: หุซัยฟะฮ์ อัลมัรอะชีเล่าว่า เราเข้ามักกะฮ์กับอิบรอฮีม อิบนุอัดฮัม ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาเขา ปีนั้นชะกีก อัลบัลคีประกอบหัจญ์ เราพบกันข้างลานเฏาะวาฟ อิบรอฮีมถามชะกีกว่า ท่านตั้งหลักการอยู่บนอะไร เขาตอบว่า เมื่อได้รับปัจจัยยังชีพเราก็กิน เมื่อถูกงดเราก็อดทน อิบรอฮีมกล่าวว่า สุนัขแห่งบัลค์ก็ทำเช่นนั้น ชะกีกถามว่า แล้วท่านตั้งหลักการอยู่บนอะไร เขาตอบว่า เมื่อเราได้รับ เราให้ผู้อื่นก่อน เมื่อถูกงด เราขอบคุณและสรรเสริญอัลลอฮ์ ชะกีกจึงลุกขึ้นแล้วนั่งตรงหน้าอิบรอฮีมและกล่าวว่า นายของข้า ท่านคือนายของเรา [อัลหิลยะฮ์ ฉบับย่อ 2/492]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ