บทส่งท้ายอันหอมหวาน: พระเมตตาและบั้นปลายที่ดี
ข้อความนี้คัดจากหนังสือ การปรากฏในหนังสือเพียงอย่างเดียวมิได้ยืนยันความถูกต้องของรายงาน โปรดดูแหล่งอ้างอิงเดิมเพื่อการตรวจสอบ
اللهم ارحمنا إذا صرنا إلى ما صاروا إليه، تحت الجنادل والتراب وحدنا، اللهم ارحمنا إذا بلغت الروح الحلقوم، اللهم إن للموت لسكرات، اللهم فأعنا على سكرات الموت، اللهم وهونه علينا، واجعل آخر كلامنا من الدنيا لا إله إلا الله محمد رسول الله، اللهم تول قبض أرواحنا بيدك، اللهم اجعل قبورنا روضات من رياض الجنة ولا تجعلها حفرا من حفر النار، اللهم آنس وحشتنا في قبورنا، اللهم لقنا حجتنا، اللهم ارحم غربتنا، اللهم ثبتنا بالقول الثابت في الحياة الدنيا ويوم يقوم الأشهاد، برحمتك يا عزيز يا غفار يا أرحم الراحمين.
คำอ่านอักษรละติน
Allāhumma irḥamnā idhā ṣirnā ilā mā ṣārū ilayhi, taḥta al-janādili wat-turābi waḥdanā, Allāhumma irḥamnā idhā balaghati ar-rūḥu al-ḥulqūma, Allāhumma inna lil-mawti lasakarātin, Allāhumma faʾaʿinnā ʿalā sakarāti al-mawti, Allāhumma wa hawwinhu ʿalaynā, wajʿal ākhira kalāminā mina ad-dunyā lā ilāha illā Allāhu Muḥammadun rasūlu Allāhi, Allāhumma tawalla qabḍa arwāḥinā biyadika, Allāhumma ijʿal qubūranā rawḍātin min riyāḍi al-jannati wa lā tajʿalhā ḥufaran min ḥufari an-nāri, Allāhumma ānis waḥshatanā fī qubūrinā, Allāhumma laqqinnā ḥujjatanā, Allāhumma irḥam ghurbatanā, Allāhumma thabbitnā bil-qawli ath-thābiti fī al-ḥayāti ad-dunyā wa yawma yaqūmu al-ashhādu, biraḥmatika yā ʿAzīzu yā Ghaffāru yā arḥama ar-rāḥimīn.
คำแปลภาษาไทย
โอ้อัลลอฮ์ โปรดเมตตาเราเมื่อถึงสิ่งที่พวกเขาถึง อยู่คนเดียวใต้หินและดิน โอ้อัลลอฮ์ โปรดเมตตาเมื่อวิญญาณถึงลำคอ โอ้อัลลอฮ์ ความตายมีความเจ็บปวด โปรดช่วยเราผ่านความเจ็บปวดแห่งความตาย โอ้อัลลอฮ์ โปรดให้มันง่าย และให้คำสุดท้ายในโลกนี้เป็น “ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ มุฮัมมัดคือรอซูลของอัลลอฮ์” โอ้อัลลอฮ์ โปรดรับวิญญาณเราด้วยพระหัตถ์ โอ้อัลลอฮ์ โปรดให้หลุมศพเราเป็นสวนหนึ่งจากสวนสวรรค์ มิใช่หลุมหนึ่งจากหลุมนรก โอ้อัลลอฮ์ โปรดปลอบความโดดเดี่ยวในหลุมศพ ดลใจคำตอบ เมตตาความแปลกแยก และให้เรามั่นคงด้วยถ้อยคำมั่นคงในชีวิตโลกและวันที่พยานยืนขึ้น ด้วยพระเมตตา โอ้ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงอภัยเสมอ ผู้ทรงเมตตายิ่งในหมู่ผู้เมตตา
แหล่งอ้างอิง: อัดดุอาอ์ เชค ดร. มะอ์มูน อันนุอ์มาน หน้า 607