มุศเฏาะฟา เชค อิบรอฮีม หักกี
يقول ابن القيم –رحمه الله-: إذا أراد الله بعبده خيرا فتح له أبواب التوبة والندم والانكسار والذل والافتقار والاستعانة به وصدق اللجأ إليه ودوام التضرع والدعاء والتقرب إليه بما أمكن من الحسنات؛ ما تكون تلك السيئة به سبب رحمته حتى يقول عدو الله يا ليتني تركته ولم أوقعه. وهذا معنى قول بعض السلف: إن العبد ليعمل الذنب يدخل به الجنة، ويعمل الحسنة يدخل بها النار قالوا: كيف؟ قال: يعمل الذنب فلا يزال نصب عينيه خائفا منه مشفقا وجلا باكيا نادما مستحيا من ربه تعالى ناكس الرأس بين يديه منكسر القلب له فيكون ذلك الذنب أنفع له من طاعات كثيرة بما ترتب عليه من هذه الأمور التي بها سعادة العبد وفلاحه حتى يكون ذلك الذنب سبب دخول الجنة(موارد الظمأن لدروس الزمان، الشيخ عبد العزيز المحمد السلمان).
คำแปลภาษาไทย
อิบนุลก็อยยิม ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน กล่าวว่า เมื่ออัลลอฮ์ทรงประสงค์ดีแก่บ่าว จะทรงเปิดประตูการกลับใจ ความเสียใจ ใจสำนึกแตกสลาย ความนอบน้อม ความขัดสน การขอความช่วยเหลือ การลี้ภัยสู่พระองค์อย่างจริงใจ การวิงวอนขอพรต่อเนื่อง และการเข้าใกล้ด้วยความดีเท่าที่ทำได้ ด้วยสิ่งนี้ การชั่วนั้นกลายเป็นเหตุแห่งเมตตา จนศัตรูของอัลลอฮ์กล่าวว่า “ถ้าฉันปล่อยเขาไว้และไม่ทำให้ล้มก็ดี!” นี่คือความหมายคำกล่าวของมุสลิมยุคต้นบางท่านว่า “บ่าวอาจทำบาปที่ทำให้เข้าสวรรค์ และทำดีที่ทำให้เข้านรก” มีผู้ถาม “อย่างไร?” ท่านตอบ “เขาทำบาปแล้วมันอยู่ต่อหน้าตาเสมอ เขากลัว หวาดหวั่น ร้องไห้ เสียใจ ละอายต่อพระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่ง ก้มศีรษะเบื้องพระองค์ และมีหัวใจแตกสลายอย่างนอบน้อม บาปนั้นจึงเป็นประโยชน์ยิ่งกว่าการเชื่อฟังหลายอย่าง เพราะผลตามมาที่ทำให้บ่าวได้สุขและสำเร็จ จนบาปนั้นเป็นเหตุให้เข้าสวรรค์” (แหล่งน้ำสำหรับผู้กระหายบทเรียนแห่งกาลเวลา เชคอับดุลอะซีซ อัลมุหัมมัด อัสสัลมาน)
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ