ชีวิตของชนรุ่นแรก · หน้า 19
حفظ اللسان من النميمة: عن عَطَاء بن السائب قال: قَدِمت مِنْ مكة فلقيني الشعبيُّ رحمه الله فقال: يا أبا زيد أَطْرِفْنَا مما سمعتَ؛ قلتُ: سمعتُ عبدَ الرحمن بن عبد الله بن سَابِط رحمه الله يقول: لا يسْكنُ مكّةَ سافِكُ دمٍ، ولا آكلُ رِبًا، ولا مَشَّاءٌ بنميم، فعجبتُ منه حين عَدَلَ النميمة بسَفْكِ الدماء وأَكْلِ الرِّبا، فقال الشعبيّ: وما يُعجِبُك من هذا! وهل تُسفَكُ الدِماءُ وتُركبُ العظَائمُ إلا بالنميمة! [عيون الأخبار 2 / 417].
คำแปลภาษาไทย
การรักษาลิ้นจากการยุแหย่: อะฏออ์ อิบนุสสาอิบ กล่าวว่า เมื่อข้าพเจ้ากลับจากมักกะฮ์ อัชชะอ์บี ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาเขา พบข้าพเจ้าและกล่าวว่า “อบูซัยด์ เล่าสิ่งใหม่ที่ท่านได้ยินให้เราฟังหน่อย” ข้าพเจ้าตอบว่า “ข้าพเจ้าได้ยินอับดุรเราะห์มาน อิบนุ อับดิลลาฮ์ อิบนุ ษาบิต ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาเขา กล่าวว่า ผู้หลั่งเลือด ผู้กินดอกเบี้ย หรือผู้เที่ยวไปนำเรื่องยุแหย่ ไม่อาจพำนักในมักกะฮ์ได้” ข้าพเจ้าประหลาดใจที่เขาจัดการยุแหย่ให้เสมอกับการหลั่งเลือดและกินดอกเบี้ย อัชชะอ์บีกล่าวว่า “เหตุใดท่านจึงประหลาดใจ มีการหลั่งเลือดและก่ออาชญากรรมใหญ่ด้วยเหตุใดอื่นอีกหรือ นอกจากการยุแหย่” [อุยูนุลอัคบาร 2/417]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ