การขออภัย
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي، فَاغْفِرْ لِي، فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ.
คำอ่านอักษรละติน
Allāhumma anta rabbī, lā ilāha illā ant, khalaqtanī wa anā ʿabduk, wa anā ʿalā ʿahdika wa waʿdika mā istaṭaʿt, aʿūdhu bika min sharri mā ṣanaʿt, abū’u laka biniʿmatika ʿalayya, wa abū’u laka bidhanbī, faghfir lī, fa-innahu lā yaghfiru al-dhunūba illā ant.
คำแปลภาษาไทย
โอ้อัลลอฮ์ พระองค์คือพระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ไม่มีผู้ใดควรได้รับการเคารพภักดีนอกจากพระองค์ พระองค์ทรงสร้างข้าพระองค์ และข้าพระองค์เป็นบ่าวของพระองค์ ข้าพระองค์ยึดมั่นในพันธสัญญาและคำมั่นต่อพระองค์เท่าที่สามารถทำได้ ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระองค์จากความชั่วที่ข้าพระองค์ได้ทำ ข้าพระองค์ยอมรับความโปรดปรานของพระองค์ที่มีต่อข้าพระองค์ และยอมรับบาปของข้าพระองค์ โปรดอภัยแก่ข้าพระองค์ เพราะไม่มีผู้ใดอภัยบาปได้นอกจากพระองค์
คำอธิบาย
สัยยิดุลอิสติฆฟาร — แม่บทแห่งการขออภัย — รวมการยืนยันเอกภาพ การขอบคุณ การสารภาพ และการกลับตัว
แหล่งอ้างอิง: صحيح البخاري (6306)