หน้า 3
قصص ووقائع لبعض العلماء: عن الربيع أنه قال: كان الشافعي رحمه الله عند مالك وعنده سفيان بن عيينة والزنجي فأقبل رجلان، فقال أحدهما: أنا الربيع القماري وقد بعت هذا قمريًا، وحلفت له بالطلاق أنه لا يهدأ من الصياح، فلما كان بعد ساعة أتاني فقال: قد سكت فردّ علي دراهمي، وقد حنثت، فقال مالك: بانت منك امرأتك. فمرّ الشافعي، فقال للبائع: أردت أنه لا يهدأ أبدًا أو أن كلامه أكثر من سكوته؟ فقال: قد علمت أنه ينام ويأكل ويشرب، وإنما أردت كلامه أكثر من سكوته، فقال: ردّ عليك امرأتك، فأخبر مالكًا، فقال للشافعي: من أين قلت؟ فقال: حديث فاطمة بنت قيس قالت لرسول الله صلى الله عليه وسلم: إن معاوية وأبا جهم خطباني فقال: إن معاوية صعلوك، وإن أبا جهم لا يضع عصاه عن عاتقه. وقد كان ينام ويستريح، وإنما خرج كلامه على الأغلب، فعجب مالك فقال الزنجي: أفت فقد آن لك أن تفتي، وهو ابن خمس عشرة سنة. [المنتظم 10 / 136].
คำแปลภาษาไทย
เรื่องราวและเหตุการณ์ของผู้รู้บางท่าน: อัรรอบีอ์ เล่าว่า อัชชาฟิอี ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน อยู่กับมาลิก โดยมีสุฟยาน บิน อุยัยนะฮ์ และอัซซันญีอยู่ด้วย เมื่อชายสองคนเข้ามา คนหนึ่งกล่าวว่า ฉันคืออัรรอบีอ์ อัลกุมะรี ฉันขายนกเขาให้ชายคนนี้และสาบานโดยเอาการหย่ามาเป็นเดิมพันว่ามันร้องไม่หยุด หนึ่งชั่วโมงต่อมาเขากลับมาบอกว่า มันเงียบแล้ว จงคืนเงินดิรฮัมให้ฉัน ฉันจึงผิดคำสาบาน มาลิกกล่าวว่า ภรรยาของเจ้าขาดจากเจ้าแล้ว อัชชาฟิอีเดินผ่านมาและถามผู้ขายว่า เจ้าหมายถึงมันไม่เคยหยุดร้องเลย หรือหมายถึงเวลาที่ร้องมากกว่าเวลาเงียบ? เขาตอบว่า ฉันรู้อยู่ว่ามันนอน กิน และดื่ม ฉันเพียงหมายถึงเวลาร้องมากกว่าเวลาเงียบ ท่านจึงกล่าวว่า ภรรยาของเจ้ายังเป็นภรรยาเจ้า เรื่องไปถึงมาลิก ท่านจึงถามอัชชาฟิอีว่า ท่านอาศัยอะไรกล่าวเช่นนั้น? เขาตอบว่า หะดีษของฟาฏิมะฮ์ บินต์ ก็อยส์ ซึ่งกล่าวแก่เราะสูลุลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรและความสันติแด่ท่าน ว่า มุอาวิยะฮ์กับอบูญะฮ์ม์มาสู่ขอฉัน ท่านกล่าวว่า มุอาวิยะฮ์ยากจน ส่วนอบูญะฮ์ม์ไม่วางไม้เท้าจากบ่า ทั้งที่เขาก็นอนและพักผ่อน ถ้อยคำนั้นจึงหมายถึงสิ่งที่เขาทำเป็นส่วนใหญ่ มาลิกประหลาดใจ และอัซซันญีกล่าวว่า จงออกคำวินิจฉัยเถิด ถึงเวลาของท่านแล้ว ขณะนั้นท่านอายุสิบห้าปี [อัลมุนตะซ็อม 10/136]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ