ดุอาอ์ที่เขตศักดิ์สิทธิ์ของมุซดะลิฟะฮ์

ดุอาอ์ที่เขตศักดิ์สิทธิ์ของมุซดะลิฟะฮ์

رَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ (فَدَعَاهُ، وَكَبَّرَهُ، وَهَللَّهُ، وَوَحَّدَهُ) فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفاً حَتَّى أَسْفَرَ جِدَّاً فَدَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمسُ.

คำอ่านอักษรละติน

Rakiban-Nabiyyu ṣallallāhu ʿalayhi wa sallama al-Qaṣwāʾa ḥattā atal-Mashʿaral-Ḥarāma, fastaqbalal-qiblata, fa-daʿāhu, wa kabbarahu, wa hallalahu, wa waḥḥadahu. Fa-lam yazal wāqifan ḥattā asfara jiddan, fa-dafaʿa qabla an taṭluʿash-shamsu.

คำแปลภาษาไทย

ท่านนบีขี่อูฐของท่านชื่ออัลก็อศวา จนถึงเขตศักดิ์สิทธิ์อัลมัชอะริลหะรอม จากนั้นท่านหันสู่กิบละฮ์ ขอดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ และกล่าวซ้ำ ๆ ว่า “อัลลอฮุ อักบัร” คือ “อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่ที่สุด” “อัลลอฮุ อะหัด” คือ “อัลลอฮ์ทรงเอกะ” และ “ลา อิลาฮะ อิลลัลลอฮ์” คือ “ไม่มีผู้ใดคู่ควรแก่การเคารพภักดีนอกจากอัลลอฮ์” ท่านอยู่ที่นั่นจนท้องฟ้าเหลืองด้วยแสงรุ่งอรุณ แล้วออกเดินทางก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น

แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ