ชีวิตของชนรุ่นแรก · หน้า 20
حال السلف عند الموت: ولما احتضر الربيع بن خثيم رحمه الله بكت ابنته، فقال: يا بنية لا تبكيه ولكن قولي: يا بشرى اليوم، لقي أبي الخير. فقيل له: ألا ندعو لك طبيبا؟ فقال: انظروا، ثم تفكَّر فقال: " وَعَادًا وَثَمُودَ وَأَصْحَابَ الرَّسِّ وَقُرُونًا بَيْنَ ذَلِكَ كَثِيرًا " [الفرقان: 38] فذكر من حرصهم على الدنيا ورغبتهم فيها، كانت فيهم مرضى، وكانت فيهم أطباء، فما أرى المداوي بقي، ولا المتداوى، هلك الناعت، والمنعوت له!. [موسوعة ابن أبي الدنيا 5/338، 339].
คำแปลภาษาไทย
ชนรุ่นแรกเมื่อเผชิญความตาย: เมื่ออัรรอบีอ์ อิบนุ คุษัยม์ ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาเขา กำลังตาย บุตรสาวร้องไห้ เขากล่าวว่า “ลูกสาวเอ๋ย อย่าร้องไห้ให้เขา แต่จงกล่าวว่า วันนี้เป็นข่าวดี! บิดาของฉันได้พบความดี” มีผู้ถามว่า “จะให้เราเรียกแพทย์ให้ท่านไหม” เขากล่าวว่า “จงดู” แล้วใคร่ครวญและอ่านว่า “และอ๊าด ษะมูด ชาวบ่อน้ำ และอีกหลายชั่วคนระหว่างนั้น” [อัลฟุรกอน 25:38] เขากล่าวถึงความกระตือรือร้นในโลกของพวกเขา ในหมู่พวกเขามีทั้งผู้ป่วยและแพทย์ ข้าพเจ้าไม่เห็นทั้งผู้รักษาและผู้ถูกรักษาคงอยู่ ทั้งผู้บรรยายโรคและผู้ที่ได้รับคำบรรยายต่างพินาศ [สารานุกรมอิบนุ อบิดดุนยา 5/338, 339]
แหล่งอ้างอิง: ต้นฉบับไม่ได้ระบุแหล่งอ้างอิงแยกต่างหาก โปรดตรวจสอบข้อความและแหล่งอ้างอิงในหมวดต้นฉบับ